De strenge besparingsmaatregelen die in heel Europa werden doorgevoerd, hebben volgens het rapport alleen maar negatieve gevolgen gehad voor de arbeidsmarkt.

Als je probeert om het begrotingstekort op één jaar tijd sterk terug te dringen, dan is dat niet alleen schadelijk voor de economie, maar is de kans ook groot dat je uiteindelijk niet in je opzet slaagt. Het is een vicieuze cirkel, de IAO heeft het over de ‘besparingsval’. Omdat de genomen maatregelen schadelijk zijn voor de economie, vallen de inkomsten van de overheid terug terwijl ook de uitgaven stijgen – want de werkloosheid neemt toe. Je kan natuurlijk beslissen om de uitkeringen te verlagen, met het risico op sociale onrust.

Wat moet er dan wel gebeuren?

Raymond Torres: ‘Voor alle duidelijkheid: de IAO is niet tégen het terugdringen van de begrotingstekorten. Een begrotingstekort van meer dan 10 procent van het bbp – zoals we dat in sommige landen gezien hebben – is onhoudbaar. In combinatie met een groeiende staatsschuld vormt dat een enorme bedreiging voor het economisch systeem. De vraag is dus hoe we die begrotingstekorten willen terugdringen, in welk tempo en met welke maatregelen, maar ook en vooral hoe we dat kunnen aanvullen met groei- en werkgelegenheidsmaatregelen.'

'Het is bijvoorbeeld cruciaal dat langdurig werklozen in contact blijven met de arbeidsmarkt. In heel wat Europese landen bedraagt de langdurige werkloosheid meer dan veertig procent van de totale werkloosheid. Deze mensen raken gedemotiveerd en verliezen hun vaardigheden. De ervaring heeft ons geleerd dat mensen die lange tijd van de arbeidsmarkt af zijn, na verloop van tijd onmogelijk nog aan het werk raken.

'Een dergelijk beleid vereist natuurlijk goed functionerende diensten voor arbeidsvoorziening, goede activeringsmaatregelen, opleidingsprogramma’s enzovoort. Dat kost allemaal geld, maar het is wel een goede investering. Om een voorbeeld te geven: in een dienst voor arbeidsvoorziening (zoals de VDAB in Vlaanderen, red.) zou er voor elke 80 tot 100 werklozen een arbeidsconsulent moeten zijn die hen begeleidt bij het zoeken naar werk. In sommige landen, zoals in Spanje, zijn er meer dan 400 werklozen per consulent. Het is onmogelijk voor een consulent om in dat geval zijn werk goed te doen.’

>

>

>

>