Een arbeider plukt een schroefje uit een bakje, zet het op een bout en schroeft het routineus vast. Een eindje verderop zet een collega banden op wielen, waarna een andere collega ze op kleine, felgekleurde fietsjes monteert. We zijn in de Bromptonfabriek in Brentford, de bakermat van de schattige vouwfietsjes. De Brit Andrew Ritchie bedacht het ontwerp in 1976, vandaag worden de vouwfietsen nog altijd met de hand gebouwd, net buiten het centrum van Londen.
Buiten staan kleine rode pakketjes op ons te wachten. Maar hoe vouw je die open? Het zadel omhoogklikken, zo blijkt, dan het stuur losdraaien en de bout vastschroeven, de pedalen losmaken en het achterwiel losklikken. Iedereen zet zijn helm op, we draaien een rondje op de parking en Will wuift ons uit wanneer we vertrekken richting Londen-centrum.

De route van Cavendish
Links rijden in het drukke verkeer is even wennen en naar gewoonte links-rechts kijken zit er niet meer in. Al snel draaien we een onverhard pad op dat langs de Theems loopt. Moeilijk te geloven, maar dit stukje groen is ook Londen. Het had zo het Engelse platteland kunnen zijn.
'Kijk, hier komen Cambridge en Oxford trainen voor hun roeiwedstrijden', wijst de gids. Op het water schieten dunne roeiboten voorbij. Een trainer roept instructies vanaf de kant. We stoppen even om te kijken, een gepensioneerd koppel op vouwfietsjes komt erbij staan. 'Mooie fietsen hebben jullie', zegt de man. Die van hen blijken Chinese namaak. De prijs van de Bromptons hield hen tegen bij de aankoop.

Het eerste halfuur is het wat vreemd om met een lang stuur, een lange zadelpen en kleine wieltjes te rijden, maar daarna went het en is het bijna als een gewone fiets. We stoppen om te lunchen in een pub. De fietsen worden opgevouwen en in een hoek van het café gezet. De zes Bromptons nemen met moeite twee meter ruimte in. Terug in het zonnetje vouwen we de origami weer open. We rijden over Putney Bridge en fietsen dan op het olympische wielerparcours. 'Cavendish en co. zullen vertrekken op The Mall, voor Buckingham Palace. Ze rijden naar Surrey om daar een paar keer over Box Hill te gaan. Een pittige klim in een prachtig natuurgebied, ze zullen afzien! Daarna gaat het weer naar centrum Londen, om na 240 kilometer te finishen op The Mall', weet onze gids. Cavendish is al aan het afvallen om de heuvel op te raken.

Het verkeer wordt drukker en we moeten oppassen. Links houden, terwijl auto's, taxi's en bussen voorbijrazen. 'Eigenlijk moet je niet bang zijn!' probeert de gids ons gerust te stellen. 'De boetes voor een ongeval met een fietser zijn heel hoog. Auto's passen heus wel op als ze jou passeren.' We komen fietsers van allerlei pluimage tegen: mannen in pak met vouwfietsen, de boodschapper met een fixed gear-fiets, mountainbikers, dames op roze racefietsen met klikpedalen. Iedereen lijkt zich comfortabel te voelen in het drukke verkeer en laveert tussen de stilstaande auto's. 'Ik fiets een halfuurtje naar mijn werk, terwijl ik meer dan een uur zou verliezen met de metro', vertelt de gids. 'Ik beweeg elke dag en kom ontspannen aan op het werk. Met de fiets ben je gewoon overal veel sneller.'

Lopen in het park
Zelfs als je geen tickets voor de Olympische Spelen hebt, kun je toch de sfeer van het grootste sportevenement ter wereld opsnuiven. Verscheidene wedstrijden –baanwielrennen, triatlon, marathon en snelwandelen – worden op de weg georganiseerd, waar je geen kaartje nodig hebt. Je kunt in Hyde Park, Victoria Park en op Trafalgar Square de wedstrijden live volgen op grote schermen. Voor de voetbalwedstrijden zijn nog altijd tickets beschikbaar. Eurostar zet bovendien twee extra treinen in, zodat je 's ochtends vroeg kunt vertrekken en 's avonds nog terug naar Brussel kunt.

Maar je kunt ook een stapje verder gaan en zelf de loopschoenen aantrekken. City running is de nieuwste trend en in veel Europese steden kun je al lopend rondtoeren met een gids. We spreken af met Hope bij het metrostation van Westminster. Ze zal ons de parken van Londen tonen, met een olympisch tintje. We staan al even in spannend lycra op haar te wachten wanneer ze eraan komt gejogd. 'Sorry dat ik jullie liet wachten, maar ik moest nog even mijn marathontraining afwerken', legt ze uit. Hope heeft al een dertigtal kilometer in de benen, maar neemt ons graag mee. 'Hier zijn William en Kate getrouwd', wijst ze naar Westminster Abbey, bij het begin van onze tour. We lopen in een rustig tempo, zodat iedereen kan volgen. Via Queen Anne's Gate duiken we ons eerste park in, St. James Park. Meteen zijn we omringd door groen. Het grind kraakt zachtjes onder onze loopschoenen, het pad is omzoomd met bloemen. Na een paar honderd meter lopen we weer parallel met de drukke weg.

'Daar is de Horse Guard Parade.' We zien een uitgestrekt terrein voor een statig gebouw. Militairen paraderen er geregeld met paarden, de Queen vierde er haar jubileum en deze zomer vinden er de olympische beachvolleybalwedstrijden plaats. We passeren Duck Island, met een kolonie pelikanen, en draaien weer het park in. Eenden kwaken, eekhoorns rennen over het gras en kruipen vliegensvlug een boom in. We dribbelen wat rond elkaar, genieten van het groen in het park en verbazen ons over de weetjes van Hope.

Groene wereldstad
City running lijkt eigenlijk op een gewone toeristische rondleiding, alleen gaat het wat sneller en heeft Hope geen paraplu bij zich om ons te gidsen. We lopen over een bruggetje en verlaten St. James Park. We lopen nu op het rode asfalt van The Mall. 'De laan moet op een rode loper lijken voor de Queen', legt Hope uit. 'Hier kun je de finish van een hele reeks wedstrijden zien', zegt ze. 'Dit is ook het eindpunt van de marathon van Londen.' Benieuwd of Tom Boonen hier binnenkort ook zijn armen in de lucht zal mogen steken.

We stoppen even om naar de Koninklijke Garde bij het paleis te kijken en lopen dan verder via Constitution Hill, tussen Green Park en Buckingham Palace Gardens. Het is bijna niet te geloven hoe groen de wereldstad Londen is. Je kunt hier gerust tientallen kilometers lopen in netjes verzorgde parken, zonder dat je moet uitkijken voor luid claxonnerende auto's of uitlaatgassen. 'Veel mensen rennen van of naar het werk', vertelt Hope. 'Ze hebben een rugzakje bij zich met verse kleren en douchemateriaal en trainen en pendelen op die manier.'
Als het licht op groen springt, steken we nog een stukje over van het olympische parcours voor de wielrenners: Piccadilly. Het is bijna niet te geloven dat de drukke weg afgesloten zal worden. We sprinten het zebrapad over en duiken weer in het groen van Hyde Park. Het park is met zijn 140 hectare een van de grootste van Londen en 's zomers is het een plek om met vrienden rond te hangen, naar een openluchtconcert te gaan of een potje voetbal te spelen. Serpentine Lake kronkelt door het park als een slang. We komen andere lopers rond het meer tegen die hun dagelijkse rondjes afwerken.

Deze zomer zal het meer het strijdtoneel zijn voor verschillende wedstrijden. 'De triatlon start hier, met 1.500 meter zwemmen. Dan gaan ze de fiets op om in zeven ronden veertig kilometer te fietsen rond Hyde Park, Buckingham Palace en Wellington Arch. Dan keren ze terug naar Serpentine, om nog tien kilometer te lopen.'

Diana en Peter Pan
We passeren de herdenkingsfontein voor prinses Diana en Hyde Park gaat over in Kensington Gardens. Hope wijkt even van de route af en maakt ons nieuwsgierig. 'Dit wou ik jullie laten zien', wijst ze. We staan voor een prachtig standbeeldje van Peter Pan. 'De schrijver J.M. Barrie liet het op een nacht plaatsen omdat het park hem geïnspireerd had bij het schrijven van Peter Pan.' We krijgen even vleugels en lopen in versneld tempo verder. Hier en daar zien we een konijntje wegschieten tussen de struiken.

De kilometers tikken verder op weg naar het kolossale Albert Memorial. Het monument, bedekt met bladgoud, beeldt vier continenten uit. We lopen er traag rond om alle details te bekijken. Al kan het ook zijn dat de vermoeidheid begint toe te slaan. 'Nog even doorbijten, ik wil nog een laatste ding tonen', spoort Hope ons aan. We zetten koers naar Kensington Palace, waar prinses Diana gewoond heeft. Het is ondertussen de residentie van prins Harry geworden. Terwijl Hope haar uitleg doet, komt plots een kleine hond enthousiast rond ons dansen. Ik kan hem niet meer ontwijken wanneer hij tussen mijn voeten komt lopen en ga languit tegen de grond. Lopen is blijkbaar overal ter wereld hetzelfde: gevaarlijk met loslopende honden in de buurt.

Praktisch
- Een fietstour maken of een fiets huren kan via www.londonbicycle.com.
- Lopen met Hope kan via www.cityjoggingtours.co.uk. De routes zijn 6 tot 12 kilometer lang, prijzen beginnen bij 26 pond (32 euro). Wij kozen de Royal London Parks and Palaces Tour.
- Sporen naar Londen kan tien keer per dag met Eurostar, vanuit Brussel-Zuid naar St. Pancras International. Een retourticket kan vanaf 88 euro. Reserveren via www.euro-star.com, in elk NMBS-station (7 euro dossierkosten), bij de reisagent of op 070-79.79.89 (7 euro dossierkosten).
- De Standaard doet aan onafhankelijke reisjournalistiek. Deze reis werd ons aangeboden, maar zonder afspraken over of beïnvloeding van de uiteindelijke waardering ervan.