Freinetschool De Notelaar moet op zoek naar een nieuwe conciërge. ‘Hun' Mieke is immers met pensioen en moest daardoor ook meteen verhuizen. Ze was als inwonende conciërge vergroeid met de school.

Samen met haar man Georges Rousseau wil ze nu genieten van de rust. ‘We hebben plots veel vrije tijd', vertelt Mieke. ‘In de school was dat niet zo. Na de gewone schooluren had de muziekacademie hier haar lessen en in het weekend vindt poppentheater Aabazjoer hier onderdak. In mijn 41jaar dienst zijn we twee weekends kunnen weggaan omdat mijn zonen hier dan alles kwamen regelen.'

Mieke had zo'n 300sleutels. ‘Overal is er een ander slot', zegt ze. De jongste jaren was haar takenpakket veel lichter geworden. ‘Toen ik begon, zat in de school ook nog de stadsschouwburg. Twaalf toneelverenigingen kwamen hier spelen.'

Na al die jaren kan Mieke nogal wat verhalen vertellen. Zo overleefde ze liefst zeven directies. ‘Ik zag deze school zelfs doodbloeden maar nadien ook weer helemaal opleven toen het een Freinetschool werd.'

‘Minder leuk waren de branden waarmee we geconfronteerd werden. Eén keer vloog er in de kelder een frietketel in brand en dan was er nog die brandstichting in de turnzaal. Bij die brandstichting zat ik in onze living en Georges in bad toen ik geknetter hoorde. Ik had meteen door dat het brandde. Er was toen net een voorstelling aan de gang, maar we hebben de toeschouwers veilig naar buiten kunnen leiden.' Mooie herinneringen heeft Mieke ook aan het personeel. ‘Ik had met de meesten een heel goeie band. Als ze iets nodig hadden, kwamen ze bij ons aankloppen. Die sociale contacten zal ik het meeste missen.'