‘Het was verschrikkelijk', zegt Robert Lievens terwijl hij zijn koeien voorziet van vers stro. ‘Tristian(2,5) en Thalissia(4) hadden dood kunnen zijn.'

De kinderen werden eerder deze week, toen ze in de wei liepen, aangevallen door een koe. ‘Het drama gebeurde in de loop van de namiddag', herinnert Robert zich. ‘De kinderen liepen zoals wel vaker dwars door de wei tot bij mijn broer die vlak naast mij woont. Meestal drinken we dan samen koffie en kletsen wat.'

‘Plots hoorden we geroep. De kinderen werden aangevallen door een koe die in de weide liep. Samen met haar kalf ging ze de kinderen te lijf. We zijn in de weide gestormd om de kinderen vanonder het dier te halen. Maar zo'n dier weegt snel zeshonderd kilogram en duw je niet zomaar weg. We moesten ze verjagen met een hooivork.'

‘Mijn dochter deelde zwaar in de klappen. Ze is bont en blauw van de stampen die ze kreeg. Ik heb ook rake klappen gekregen. Dat merkte ik pas een dag later toen ik mijn rolluiken erg moeilijk kon optrekken. Meer dan waarschijnlijk heb ik enkele gebroken ribben.'

Na een gevecht met de koe konden de kinderen dan toch bevrijd worden. ‘Ze waren er heel erg aan toe', zucht Robert. ‘Tristian had een klaplong opgelopen en werd onder politiebegeleiding naar het ziekenhuis in Gent overgebracht. Net als haar broertje werd ook Thalissia lelijk toegetakeld. In het ziekenhuis stelde men vast dat haar lever gescheurd was. Het kind werd hierop ook naar Gent overgebracht. Gelukkig gaat het nu al wat beter. Ze zullen nog echter nog wel enkele operaties moeten ondergaan.'

Het voorval is voor Robert en zijn familie een bijzonder zware klap.

‘Een tijd geleden raakte ik mijn vrouw kwijt. Je zou voor minder moedeloos worden. We hebben de koe ondertussen met haar kalf apart gezet in de stal. Die komt niet meer buiten. In al die jaren dat ik op het bedrijf zit heb ik nog nooit zoiets meegemaakt. Hopelijk komt er nu een einde aan de ellende'.