Op Graspop Metal Meeting staat de tijd al enkele jaren stil. Het festival lijkt niet vatbaar voor trends. De jeansvest met opgenaaide emblemen, in de rest van de wereld uitgestorven na de jaren 80, is er nog steeds hip. Wie daar toch voor past, haalt gewoon een zwarte jeans en een T-shirt van een obscure Scandinavische band uit de kast.

Is dat kritiek? Allerminst. Graspop laat ook dit jaar zien dat je jezelf niet wanhopig moet heruitvinden om succesvol te zijn. Getuige vier podia, 78 bands en meer dan 140.000 muziekliefhebbers uit binnen- en buitenland.

In de editie van vorig jaar zat niet echt pit. Het tegenvallende weer en de last­minute­afzegging van Ozzy Osbourne haalden de geestdrift wat onderuit. Gelukkig maakte Graspop vrijdag een doorstart van formaat. Kwam de sfeer met Black Label Society nog traag op gang, dan deed Slash, de ex-gitarist van Guns N’ Roses, wat een echte rocker hoort te doen: met de uitstraling van een bad boy en vingervlug gitaarwerk tal van vrouwelijke fans zover krijgen dat ze topless gingen. Al vrezen we met nummers als Paradise city en Sweet child o’mine voor een kopie van de set die Guns N’ Roses zondag zal brengen.

Het echte vuurwerk kwam er pas bij het optreden van Sabaton. De Zweedse power­metal­band werd geruggensteund door explosies en had het publiek meteen op zijn hand. Natuurlijk zijn de protserige Latijnse slogans die ze hanteren en de teksten over oorlog, nazi’s en communisten wat stoffig. Toch is de band er in dertien jaar in geslaagd de peper te worden in de kont van een soms wat ingedut muziekgenre. Nu al hét optreden van Graspop 2012. Al kwam Slayer aardig in de buurt, met meedogenloze stampers als Hell awaits en World painted blood.

Zaterdag sluit Limp Bizkit de dag af, meteen de meest controversiële act op het programma dit jaar. De keuze voor die ‘inhoudsloze tienerband’ als headliner leverde de organisatie bakken kritiek op. Benieuwd of de tienduizenden metalfans de band ook letterlijk de rug zullen toedraaien.