Miek Vyncke mag dan wel enkele jaren geleden aan een paar triatlons zoals Knokke deelgenomen hebben, eigenlijk bleef haar hart duatlon slaan. 'Ik train niet eens voor het zwemmen', lacht de bij SMO-Specialized aangesloten triatlete. 'In Retie was de zwemstart dan ook een sprong in het duister. Ik voelde me zeker niet als een vis in het water. Ik kon pas in veertigste stelling aan de fietsproef beginnen. Het werd een tijdrit tegen een enorm sterke wind die me bij de laatste wissel al naar de achtste stelling bracht. Dat ik kon winnen, was uiteraard mooi meegenomen. Eigenlijk wilde ik gewoon eens een wedstrijd op mijn programma zetten. Al was het maar om mijn fiets- en loopvermogen te testen.'

De gewezen wereldkampioene combineerde al die jaren haar sportieve leven met studies geneeskunde. 'Daarna volgde er een stage van twee jaar, waardoor er weinig vrije tijd vrijkwam om te trainen. Eens die periode achter de rug werd het tijd om mijn eigen artsenpraktijk op te starten. Nu alles in vaste structuren is gegoten, kan ik weer aan wedstrijden denken. De duatlonmicrobe is in al die jaren niet van me weggeweest maar meer dan wat onderhouden van de conditie kon ik niet doen.'

Vyncke is sedert twee jaar ook ploegarts bij het wielerteam van Vacansoleil-DCM. 'In het begin keken de renners nogal onwennig op toen hen een jonge vrouw als dokter werd voorgesteld. Maar gaandeweg kwamen ze ook meer over mijn sportverleden te weten. Natuurlijk is het werk in de Tour niet te vergelijken met de dagelijkse praktijk. Zo is het er eerder preventief werken dan curatief. Dan zijn er nog de onvoorspelbare situaties zoals vorig jaar toen Johnny Hoogerland in het prikkeldraad gereden werd. Het werk situeert zich ook meestal 's morgens en 's avonds na de wedstrijd, met als gevolg dat de nachten kort zijn. Zeker wanneer ik ook nog tijd wil vrijmaken om zelf te trainen. Een fiets mogen we in onze bagage jammer genoeg niet meenemen zodat ik het soms met een spinfiets in het hotel moet stellen.'

Om de conditie toch nog op peil te houden, staat er tijdens de Tour elke dag een uurtje lopen op het programma. 'Ik moet dan wel opletten dat het veelvuldig lopen op harde bodem geen negatieve gevolgen heeft voor mijn voeten. Ik ben er nu al wat meer tegen bestand maar ik blijf toch gevoelig voor een stressfractuur. En nu maar hopen dat het tegen 5 augustus op het BK in Geel allemaal in orde komt.'

Miek Vyncke: ‘Nu mijn leven weer in vaste structuren is gegoten, kan ik weer aan wedstrijden denken.’