‘Toen ik op 11februari 1994 bij de politie werd geroepen omdat men het lichaam had gevonden van mijn dochtertje Kim, maakten de speurders me al duidelijk dat de kans dat ik Ken ooit nog levend zou terugzien zo goed als nihil was', zegt Tinny Mast.

‘Maar toch heeft het nog vele, vele jaren geduurd voor ik tegenover mezelf kon en durfde toe te geven dat Ken echt dood was. De afgelopen vier jaar heb ik er veel over nagedacht, maar ik denk dat ik nu sterk genoeg ben om definitief afscheid te nemen van mijn zoontje. Het is altijd weer pijnlijk om op zijn naam belastingbrieven te moeten vinden in de brievenbus, of oproepen om te gaan stemmen. Ook voor zijn broers Axel (20) en Julian (10). Maar Ken is toch dood?, vragen ze dan.'

Alsnog begrafenis

Tinny Mast wil nu afscheid nemen met een begrafenisplechtigheid in de kerk van Kermt, de Limburgse gemeente waar zij al vele jaren met haar gezin woont. ‘Want de moordenaar heeft Ken alles afgenomen, behalve de mogelijkheid op een waardig afscheid. Weliswaar een afscheid zonder lichaam. Maar vissers die op zee overboord geslagen zijn en van wie het lichaam nooit meer werd teruggevonden, krijgen toch ook een begrafenis?'

Om een officiële overlijdensakte te bekomen, heeft Tinny Mast wel nog het akkoord nodig van de vader van Ken, van wie Tinny gescheiden leeft.

Over het onderzoek zelf is Tinny Mast niet te spreken. ‘De afgelopen jaren heb ik niks meer gehoord van de onderzoekers. Men heeft me zelfs niet ingelicht over de nieuwe onderzoeksrechter. Ik wist niet eens dat het hoofd van het onderzoek al twee jaar met pensioen was.'

‘Dader achter tralies'

Tinny en haar raadsman Jan Fermon zijn er vast van overtuigd dat de moordenaar van Kim en Ken al achter de tralies zit. Ze doelen op een Antwerpenaar die jaren later een ander kind met geweld van zijn fietsje trok, seksueel toetakelde en vermoordde. Zijn manier van handelen vertoonde opvallende parallellen met de moord op Kim, en de feiten gebeurden bovendien in de onmiddellijke omgeving van de verdwijning.

‘Toen de verdachte werd gevraagd naar Kim en Ken werd hij agressief', zegt advocaat Fermon. ‘Sindsdien heeft men hem niet meer ondervraagd.'