In de eerste aflevering van Vive le vélo, gisteravond vanop de prachtige binnenkoer van het Luikse justitiepaleis, mocht scholier Aaron Van Der Cruyssen meteen uitleggen hoeveel symboliek hij met zijn vrienden in de tafel had gelegd: mooi om te zien hoe de tiener uitleg gaf bij de cirkels in de tafel, het carbon dat erin is verwerkt, de 28 verbindingen die symbool staan voor de 28 slachtoffers van de busramp in Zwitserland.

Met Vive le vélo is een programma gestart dat in de Vlaamse huiskamers voor het perfecte evenwicht zorgt: onderzoek leert dat het publiek exact voor de helft uit vrouwen bestaat, redelijk uniek voor een programma over wielrennen. Karl Vannieuwkerke weet ook dat zijn looks daar slechts ten dele voor iets tussen zitten: Vive le vélo doet het zo goed bij vrouwen omdat het verder gaat dan het soms wat incestueuze getater over de klimcapaciteiten van renner A en het kamwiel van renner B. Gisteravond lukte dat niet helemaal met die ploegleider van BMC, maar die Nederlandse tv-maker Wilfried de Jong had me wèl in zijn zak toen hij een foto toonde die hij in 1973 als tiener van Merckx had genomen. Tel daarbij de reportage van Sammy Neyrinck over het petekind van Odiel Defraeye, de eerste Belg die de Tour won, en je weet dat de zomer ons toelacht. Toch voor drie weken.