Vincent Kompany werd zondagavond heel even de ster van het festival. De aanvoerder van de Rode Duivels en Manchester City mocht op het podium het concert van Noel Gallagher inleiden, de bekendste fan van de Britse kampioenenploeg. Kompany zelf was zichtbaar zenuwachtig, maar ‘vereerd zo’n icoon te mogen aankondigen’. ‘Noel is iemand die ik fantastisch vind en in mijn hart draag’, klonk het. Een menselijk moment, een hoogtepunt.

Muzikaal geen topeditie

Muzikaal was Rock Werchter geen top­editie. Echte headliners ontbraken en af en toe dommelden de optredens wat in. Maar eerlijk is eerlijk: deels dankzij de komst van The Barn bleef er toch voldoende over om te ontdekken. Dat derde podium werd geen schuilhuisje voor afdankertjes, getuige prachtprestaties van onder meer Lana Del Rey en My Morning Jacket. The Barn is een blijver.

En ook de oudjes lieten zich gelden. The Cure maakte duidelijk dat new wave geen stoffig muziekgenre is waarvan de versheidsdatum lang is verstreken en Simple Minds – zonder meer de vreemde eend in de bijt – walsten energiek over het publiek heen.

Aan deze editie viel weinig op te merken. De organisatie verliep vlekkeloos en incidenten bleven uit. Het aangekondigde onweer, dat her en der zichtbaar tot zenuwachtigheid leidde, bleef uit. De temperaturen schoten vaak de hoogte in en de sfeer volgde. Een volksfeest met liters bier, braadworsten en bikini’s. Rock Werchter maakte weer een beetje meer komaf met het trauma van de ramp op Pukkelpop. Met 139.000 festivalgangers liet Werchter bovendien een record optekenen. En voor wie het nog niet doorhad: maar liefst twintig procent onder de feestvierders waren Nederlanders.