De zogenaamde bloemeneilandjes van vzw Hazenpad-voorzitter Firmin De Brandt , staan al in bloei. ‘Het eerste, aan de Waterbossen in Malderen, is 10 meter breed en 50 meter lang’, vertelt de man. ‘Het tweede ligt in de Herbodin en is liefst 150 op 20 meter groot.’

Het zijn de grondeigenaars Wim Gabriels van de paardenstoeterij het Mienenhof en Theo Van Den Bossche die als bewuste buitenmensen de eersten waren om een deel van hun akkers af te staan voor het aantrekken van bijen en vogels. Ze stelden hun perceel ter beschikking om er granen, kruiden en veldbloemen te zaaien.

Firmin De Brandt is hen daarvoor zeer dankbaar. ‘Bloemenweides zijn echt nuttig en zijn stilaan een uitzondering geworden in ons landschap. Voor akkervogels zijn de bloemenweides in feite eilandjes te midden de grootschalige landbouwcultuur. Door de monocultuur van maïs dreigt de akkerfauna alleen nog te bestaan uit populaties van kauwen, eksters, houtduiven en kraaien.’

‘Een hoog in de lucht tierelierende leeuwerik, een opvliegend koppeltje patrijzen en op en neer wippende gele kwikstaarten zijn amper of helemaal niet meer terug te vinden in onze velden’, aldus nog De Brandt.

Ook kneuters, geelgorzen, veldleeuweriken, graspiepers en kwartels worden erg zeldzaam door gebrek aan veilige nestplaatsen.

De grote akkers hebben minder akkerranden en de houtwallen zijn, volgens vzw Hazenpad, bijna allemaal verdwenen door de ruilverkaveling in de jaren zestig. ‘Ook de bijentelers luiden al jaren de alarmbel omdat hun bijen steeds minder bloemen vinden in de velden, ook al omwille van de intensieve landbouw. Nochtans zijn onze bijen van levensbelang voor de natuur. Zonder bijen geen honing, maar ook minder fruit omdat de bijen instaan voor de bevruchting van de fruitbomen en andere gewassen’, aldus nog Firmin De Brandt.

Het project van de bloemenweides loopt in samenwerking met de vzw Regionaal Landschap Groene Corridor. De gemeente Londerzeel leverde de zaden. Landbouwers Noe Gabriels, Maurice Van Der Plas en Cornel Hellinckx ploegden en bewerkten belangeloos de velden waarna de wildbeheerders met de losse hand zaaiden. Natuurpunt zorgde voor informatie over de lokale vogelpopulaties.

‘De twee nieuwe eilandjes van bloemen en groen zijn voor de wandelaar, de jogger en de fietser een rustpunt in het landschap en een streling voor het oog’, vindt De Brandt.

‘Wij hopen volgende jaren nog meer akkerstroken te kunnen inzaaien. Ik vraag alle katteneigenaars ook om hun poes een kattenbelletje om de hals te binden. Op die manier zal ze het moeilijker krijgen om onze bedreigde vogels te verschalken.’