‘Als we het afval opruimen, kunnen we onze rug amper keren, of het ligt weer vol’, sakkert Gilbert Van de Velde.

Met de andere ‘Goudklompjes’ houdt hij elke woensdag het domein schoon voor Natuurpunt Hoboken. Waar de gepensioneerden normaal het gras afrijden en het onkruid wieden, moeten ze tegenwoordig vooral afval ruimen.

Bulgaarse nummerplaat

‘Sinds vorige week is er zeker drie keer werfafval gestort op verschillende plaatsen in het bos. Amper een uurtje nadat we er gewerkt hadden, kreeg ik een mailtje van een wandelaar om te zeggen dat het weer prijs was’, zegt Van de Velde.

Getuigen konden intussen de (Bulgaarse) nummerplaat van een rode bestelwagen noteren. De inzittenden dumpten op klaarlichte dag afval.

‘Langs de ene kant is de dijk afgesloten met een bareel, maar langs de andere kant is het paaltje verdwenen. Het is voor de sluikstorters een koud kunstje’, aldus Van de Velde.

Sluikstortlijn

Wat het voor de bewoners extra frustrerend maakt, is dat ze nergens terecht kunnen voor het probleem. Pas na verschillende telefoontjes stuurde de stad mensen om het afval op te ruimen.

‘We hebben het nu wel éénmaal gedaan, maar eigenlijk mogen we de Hobokense Polders zelfs niet opruimen. Het maakt immers geen deel uit van het openbaar domein’, verklaart Nele Buytaert. Toch wil het Stads- en Buurtonderhoud aan een structurele oplossing werken met Natuurpunt, dat het domein in concessie heeft.

Van de Velde juicht die intentie toe. ‘Als we nu naar de Sluikstortlijn bellen, worden we van het kastje naar de muur gestuurd.

‘Een éénduidige procedure via één contactpersoon zou ons al een heel eind op weg helpen. In afwachting daarvan ga ik zelf al een nieuw paaltje plaatsen, want we willen het zwerfvuil hier geen dag langer.’