Luc Gregoir oogde verbazend fris toen hij vrijdag rond 18 uur arriveerde aan het Antwerpse Centraal Station. ‘Ik voel me ook nog erg goed’, zegt hij. ‘Maar de klop komt meestal pas achteraf.’ Nadat Luc op brugpensioen ging besloot hij een actie op touw te zetten ten voordele van AMAR, een project dat straatkinderen in Rio de Janeiro opvangt. Het project wordt mee begeleid door Mortselaar Jan Daniëls, een oude vriend van Luc. Zo kwam hij op het idee om een sponsortocht te doen, die hem van Rome naar Antwerpen moest leiden. Iedere dag legde hij tussen de 17 en de 45 kilometer af. ‘De dagelijkse afstand was niet alleen afhankelijk van het terrein, maar ook van de mogelijkheid om een slaapplaats te vinden in de buurt. Meestal deed hij daarvoor beroep op een jeugdherberg of een kleine hostel. Hoewel Luc zijn tocht goed voorbereidde, moest hij enkele keren afwijken van de vooropgestelde lijn. ‘Begin juli begaf mijn

GPS het. Een week later is mijn zoon hem komen oplappen, maar in tussentijd moest ik me behelpen met een fietskaart en een kompas.’ Door enkele kleine omwegen legde hij in totaal 2.400 kilometer af, in plaats van de geplande 2.200. Het thuisfront bood Luc heel wat steun tijdens zijn lange tocht. Zo werd Lucs blog bijgewerkt door dochter Eva, en zocht zijn schoonbroer slaapplaats via internet wanneer hij niet onmiddellijk iets vond. Ook de weerberichten werden zeer regelmatig doorgegeven. ‘Maar van de zomer heb ik weinig gemerkt. Eigenlijk was het de hele tocht vrij wisselvallig weer.’ Luc is niet meteen van plan zijn tocht te herhalen. ‘Toch niet op korte termijn. Op langere termijn zou ik graag naar het noorden trekken. Maar we zullen eerst even bekomen.’ Toch lijkt het geen platte rust te worden. ‘Door de tocht ben ik enkele kilo's afgevallen. Ideaal om terug wat te beginnen lopen’, lacht hij. Het Belgisch eten heeft Luc onderweg wel gemist. ‘Het eerste wat ik deed toen ik de Belgische grens overstak, was een frituur bezoeken.’ Vanavond wordt het een lichtere maaltijd. ‘Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is een bad nemen. Dat is al weer een tijdje geleden.’