Al sinds 2009 ijvert een groep bewoners uit de Feestenzone voor anders georganiseerde Gentse Feesten. Zij willen minder en beter gespreide overlast, met beperking van geluidsversterkte activiteiten en respect voor de nachtrust.

'Veel is er niet veranderd', zegt Kati Couck. Zij woont aan de Blekersdijk. 'In het Baudelopark zijn er zelfs twee activiteiten bijgekomen: in de Dodoensdreef (Swing Cité) en in het stedelijk kunstinstituut (Exces). Dat lokt extra volk. Tijdens de Feesten is het niet voldoende het geluid van de installaties te beheersen, op het publiek staat geen volumeknop. Er is een verschil tussen een objectief en een subjectief geluidsniveau.'

Halveren

De vzw wijzigde enigszins haar koers. 'We zijn niet tegen de Gentse Feesten, dat is een fantastisch evenement. We betreuren ook het slechte weer van de eerste dagen, maar wij vragen structurele maatregelen. Wij willen de Feesten niet halveren tot vijf dagen, al zijn we ervan overtuigd dat een andere aanpak mogelijk is en moeten we de heilige koe die de Feesten zijn, in vraag kunnen stellen. Altijd meer en altijd maar later kan niet.'

'Dat alle inwoners van de Feestenzone worden weggejaagd kan toch niet. We hebben recht op nachtrust. In mijn straat zijn er misschien zes gezinnen thuis. De stad beseft dat ook. We merken wel dat onze beweging meer begrip krijgt. Aanvankelijk werden we op wantrouwen onthaald. Vandaag kan er worden gepraat over welke weg best wordt bewandeld. We rekenen op wat gezond verstand.'

De actiegroep wijst op twee evenementen, zoals Miramir0 en Boomtown, die zich beperken tot vijf dagen en stoppen om middernacht.

Minderheid

Paul Vanneste was vroeger woordvoerder. Hij is van mening dat de grenzen zijn bereikt. 'Het concept loopt op zijn laatste benen. Wij willen dat het dogma wordt verlaten en dat de Feesten ook aan de leefbaarheid worden getoetst. Ze moeten niet in dagen verminderen, maar draaglijker worden. Je kan schuiven met het aanbod. Vroeger beginnen, vroeger stoppen is een mogelijkheid.'

'Als het nieuwe stadsbestuur niet tegemoetkomt aan onze verzuchtingen, dan stappen we naar een rechtbank. We zijn er klaar voor en er zijn nog mensen die ons willen steunen', zegt Kati Couck. 'Een rechtszaak is niet ons doel, maar een laatste middel. Onze groep telt 30 bewoners, wij vertegenwoordigen een minderheid, maar een progressief-democratische stad verdedigt ook de rechten van een minderheid', stelt Paul Vanneste.