Na een kortsluiting aan de droogkast ontstond woensdagavond omstreeks half negen een hevige brand in de badkamer van de rijwoning van Maria Malfait (82). Om aan de serieuze rookontwikkeling te ontsnappen liep de weduwe in haar slaapkleed en op blote voeten naar buiten.

‘Ik was van plan om vanuit mijn bed nog eerst naar FC De Kampioenen te kijken en dan te gaan slapen. Ik legde de televisie aan, maar die werkte niet. Ik ging beneden kijken wat er aan de hand was, want ik wou mijn favoriete serie niet missen.’

‘Ik was nog niet helemaal in de woonkamer toen ik een harde knal hoorde. Aan de trap zag ik alleen maar rook.’

‘Ik heb nog drie treden gedaan, maar ben dan vlug teruggekeerd. Voor ik naar buiten ging, heb ik nog vlug de elektriciteit uitgeschakeld in de garage.’

‘Dat is mijn geluk geweest of ik was misschien heel mijn huis kwijt.’

‘Ik ben normaal absoluut geen kalme, maar op momenten dat ik het moet zijn blijkbaar wel’, vertelt Maria, die sinds het overlijden van haar man al bijna zestien jaar alleen woont.

Een jong koppel dat nog maar recent in de straat is komen wonen, merkte de rook op en alarmeerde de brandweer. ‘Die jongen is zelfs met een brandblusapparaat beginnen blussen. Ik ken die mensen niet, maar het is fantastisch dat ze mij zijn komen helpen. Ik ben hen er heel dankbaar voor. Net als de buren die mij meteen hebben opgevangen en een paar schoenen gaven.’

Terug naar huis

Door de brand is de badkamer vernield en liep de bovenverdieping ernstige rookschade op. De benedenverdieping is min of meer gespaard gebleven.

‘Ik heb heel veel geluk gehad. Voor hetzelfde geld was het gebeurd toen ik al sliep en kon ik niet meer vluchten. Het is raar dat al die miserie door de droogkast komt. Ze lag zelfs niet aan, terwijl de wasmachine wel draaide. Ik was lakens aan het wassen omdat mijn kleindochter hier zou komen logeren.’

‘Het is verschrikkelijk dat ik zoiets nog moet meemaken op mijn leeftijd.’

‘Het doet pijn om al die schade te zien. Ik heb gelukkig schatten van kinderen en kleinkinderen die al de hele dag in de weer zijn met opruimen. Op zo'n moment zie je dat ze veel voor je over hebben.’

Maria woont nu tijdelijk bij haar dochter in Kortrijk.

‘Maar als alles is opgekuist kom ik zeker terug. Als de elektriciteit weer in orde is, ga ik weer op mijn gemak zijn. Ik woon hier al bijna vijftig jaar. Ik wil hier niet weg. Ik laat mij niet zo gemakkelijk wegjagen. Ik ben een uitgeweken Kuurnenaar en het is algemeen geweten dat die ‘ezels’ zich niet laten doen’, besluit Maria met de glimlach.