Het kasteel van Blois trekt onmiddellijk de aandacht als je de stad aan de oevers van de Loire nadert. Als vroegere verblijfplaats van de Franse koningen verenigt het kasteel verschillende bouwstijlen gaande van gotiek, over renaissance naar classicisme. De smalle en steile steegjes aan de voet van het imposante gebouw vormen een ware uitnodiging om deze bijzondere stad te voet te ontdekken.

Helaas moeten we Blois al snel achter ons laten, want we hebben een afspraak met ballonvaarder Yves Lannoy die ons met de prachtige en waterrijke Sologne-streek wil laten kennismaken vanuit de mand van een luchtballon. Op dus naar het Château Le Moulin waar een twintigtal ballonvaarders aandachtig naar de rede van Jean Becker luisteren. Jean is zelf ballonvaarder, verblijft geregeld in de streek en organiseert elk jaar de Trophée Francois 1er. Dit evenement met een gezellig familiaal karakter duurt een week en trekt ballonvaarders aan uit verschillende windstreken. 'Dit is geen ballonmeeting als een andere', zegt Jean. 'We kiezen er bewust voor om het intieme karakter te vrijwaren en laten dus maar een beperkt aantal deelnemers toe.'

Onze piloot Yves knikt bevestigend en vertelt er bij dat juist door die kleinschaligheid het ballonvaren herleid wordt tot de essentie, genieten van de omgeving en van de sfeer. En daarvoor zijn we hier op de eerste plaats, om deze prachtige streek op een bewuste en rustige manier te ervaren. Wanneer 'savonds een ondergaande zon de omliggende velden in een rode gloed dompelt, trekken we ons terug in onze gîte met een fles wijn, brood en verse geitenkaas. Vive la France!

Kasteel van Kuifje
Bij het krieken van de dag rijden we naar onze plaats van afspraak, de prachtige tuin van het kasteel van Cheverny, beter bekend als het kasteel van Kuifje. De 'vader' van Kuifje, Hergé, had het goed bekeken en koos een van de mooiste kastelen aan de Loire uit als voorbeeld voor Molensloot. Op het domein van het kasteel is trouwens een permanente expositie aan Kuifje gewijd, De geheimen van Molensloot, een aanrader voor iedereen, vooral voor wie met kinderen deze streek bezoekt.

Het is een en al drukte op de oprijlaan voor het kasteel, manden worden klaargezet, de branders geïnstalleerd en de ballonnen uitgespreid op het kort gemaaide grasveld. 'Hier zijn ze streng', zegt Yves. 'Er mag buiten de ballon zelf niets op het gras worden neergelegd.' Gelijk hebben ze, want zo'n ballonmand laat een stevige afdruk na. Na een geroutineerde voorbereiding kiezen we het luchtruim boven het statige kasteel van Cheverny. Dit is prachtig, een groen landschap van wouden en weiland strekt zich onder ons uit. De streek van de Sologne is een ruwe en rustige streek doorspekt met waterpartijen, deze étangs zijn van natuurlijke oorsprong en weerspiegelen de overvarende ballons in de blauwe lucht op een bijzondere manier.

Merenhuis
Het Merenhuis van Saint-Vlâtre is een goede uitvalsbasis voor wie meer wil weten over de historiek en het leven rondom de vele meren. Je staat ervan te kijken wat mensen allemaal achter hun huizen verstoppen, vertelt Yves terwijl we over een van de vele dorpjes varen en hij al uitkijkt naar een geschikte landingsplaats. Hierboven heerst de stilte, in de verte blaft een hond, het brullen van de gasbranders doet ons even uit onze droom ontwaken. Onder ons lopen een paar wandelaars, ze zwaaien ons toe en we zwaaien terug, je kan hun verwondering voelen. Yves stuurt de ballon wat lager om een andere koers te varen. 'Je moet hier goed vooruitkijken', zegt hij. 'Je zit snel boven een bos en dat kost extra gas, de landingsplaatsen zijn hier ook beperkt en in dit seizoen staan er veel gewassen op het veld.' We mikken op een veldje achter een bomenrij en voor een uitgestrekt bos. Er ligt veel water, merk ik op afgaande op de reflecties in het veld, maar Yves heeft al gezien dat er een droge strook net op de rand van het veld ligt en daar stuurt hij de ballon naartoe.

'Er staat wat wind hier beneden, dus houd jullie goed vast aan de lussen in de mand en zak een beetje door de knieën als we de grond raken. Niemand verlaat de mand vóór ik het zeg, want anders zijn we zo weer de lucht in.' De mand raakt de grond, veert nog eens op en we komen uiteindelijk op onze zijkant tot stilstand. 'Mooie landing, perfect', stelt Yves gerust. We knikken volmondig van ja, ook al liggen we zowat op elkaar gestapeld. De ballon zakt als een pudding in mekaar en een uurtje later ligt alles weer mooi verpakt op de aanhangwagen. 'En nu tijd voor het ontbijt', roept Yves ons toe. We nestelen ons in de jeep en rijden terug naar het kasteel waar koffie en croissants op ons liggen te wachten, Frankrijk op zijn best!