Evi Van Acker is gisteren in Weymouth derde geworden in de eerste regatta van de Laser Radial. Aan de eerste boei kwam ze pas als 12de door, maar daarna rukte ze snel op. In de tweede regatta deed ze nog een plaats beter. Ze heeft na de eerste dag een totaal van vijf punten en staat daarmee tweede na de Ierse Annalise Murphy, die beide regatta’s won.

Teun Van De Voorde, de 34-jarige verantwoordelijke van de basis van de Royal Sailing Club in Heusden was jaren geleden de jeugdtrainer van Evi Van Acker.

‘Ruw geschat moet ik haar al zowat zestien jaar lang kennen. We waren lid bij dezelfde club (Royal Sailing Club), maar ik kwam haar pas goed op het spoor bij de federatie toen ik er voltijds trainer was. Evi was bij de eerste kennismaking zowat twaalf jaar oud. En ja, ik had meteen door dat ze talent had’, stelt Teun Van De Voorde.

‘Ze had een heel fijne techniek en een ongelofelijk doorzettingsvermogen. Nooit was een opdracht haar te veel op training. Dat viel op, want jongeren zijn op dat vlak eerder wat speelser. Aan haar zag je echter dat ze meteen alles heel ernstig, geconcentreerd en gemotiveerd opnam. Ze was toen al een buitenbeentje, een kampioene in wording.’

En ook de resultaten volgden snel, want op amper dertienjarige leeftijd kroonde Evi Van Acker zich tot Europese kampioene in de Optimist-klasse. Ze is door de jaren ook zowat het uithangbord van de club geworden.

‘Dat kan je zo wel stellen. Evi Van Acker is onze club nog altijd erkentelijk. Op een prijsuitreiking tekent ze vaak present om de jeugd een hart onder de riem te steken. En ook voor een interview of fotosessie kiest ze vaak voor onze club in Heusden als plaats van afspraak. Maar daarnaast heeft ze natuurlijk weinig tijd om langs te komen. Haar internationale carrière primeert en daar hebben we uiteraard alle begrip voor.’

Missie

‘Wat mijn mooiste herinnering is met Evi? Die situeren zich niet zozeer op sportief, maar eerder op menselijk vlak. Ik sta vol bewondering voor haar gevatheid. Net dit plaatst haar als persoon een trapje hoger. Ze weet heel goed waar ze mee bezig is. Ze volgt een missie en ze zal er alles aan doen om te slagen.’

‘Een medaille op de Spelen zou wel eens een boost voor het zeilen en onze club kunnen betekenen. Dat beseffen we heel goed. We tellen nu zowat 2.500 leden. Die worden voornamelijk aangetrokken vanuit onze zeilschool, maar een olympische medaille brengt alles veel ruimer onder de aandacht van het grote publiek.’

En die mensen zijn nog altijd van mening dat zeilen een dure grap is. ‘Dat taboe willen we echt doorbreken. We moeten een duidelijk onderscheid maken. Wie recreatief wil zeilen, kan dat doen tegen zeer betaalbare voorwaarden. Als je weet dat een jongere die deelneemt aan de jeugdwerking, jaarlijks 200 euro betaalt voor alle trainingen en het gebruik van het materiaal, kan je hier toch niet spreken van een dure sport. Het is zelfs beduidend goedkoper dan een jaar lang een fitnessabonnement nemen. Maar topsport is een ander verhaal. Dat is in om het even welke sport duur.’