Mozart en Bach passé? Niet als je het succes van Adya vertaalt in cijfers. Van het project van de 64-jarige producer Adriaan Van Landschoot, ooit de man achter hitformules als Good Shape en Enzo, werden in Europa al honderdduizenden cd’s verkocht. ‘Ik heb altijd geloofd in het potentieel van klassieke symfonieën in een eigentijds jasje. Dat het zulke proporties zou aannemen, had ik evenwel nooit durven dromen’, vertelt Van Landschoot.

Classic 2, dat sinds enkele weken in de winkelrekken ligt, stootte meteen door naar de vierde plaats in de Duitse hitlijsten. De hitparade voor populaire muziek, welteverstaan, waar het album vlot concurreert met kleppers als Amy MacDonald en Linkin Park. In de hitparade voor klassieke muziek staat Classic 2 op één en de eerste Classic-cd vertoeft er al meer dan een jaar in de hoogste regionen.

Ook Zwitserland, Oostenrijk, Nederland en Scandinavië gingen voor de bijl. ‘Ik ben fier op die prestatie. Weet je, er kunnen maar dertig artiesten in een top dertig staan en alleen al in en rond Los Angeles zijn er 1.200 muziekstudio’s.’

Tegenwind

Het is moeilijk om aan de top te geraken en nog moeilijker om er te blijven. Van Landschoot vergelijkt het met topsport: ‘Het vraagt een voortdurende inspanning. Maar ik blijf met mijn beide voeten op de grond. Alles wat nog komt, is mooi meegenomen maar stopt het hier, dan is dat maar zo. Het belangrijkste is dat ik mezelf nooit zal kunnen verwijten dat ik niet heb geprobeerd om mijn ambities waar te maken. Veel mensen kijken vroeg of laat op hun leven terug: Wat als ik deze of die beslissing had genomen? Dan is het te laat.’

In de wereld van de klassieke muziek wordt een ‘vrije interpretatie’ van een symfonie niet altijd op gejuich onthaald. ‘Ik wist op voorhand dat er tegenwind zou komen. Tijdens een gesprek op de Zwitserse radiozender Radio Swiss Classica – ik had toen net de populaire componist David Garrett van de eerste plaats verdreven – kreeg ik een pletwals aan telefoontjes en berichten op Twitter en Facebook over me heen. Maar dat is een luxeprobleem. Zonder enige commotie zou ik niet zo bekend zijn.’

‘Wat een kick’

Het ging Van Landschoot niet altijd voor de wind met Adya. ‘Eind 2010 bereikten we een dieptepunt. We hadden in België vlot 90.000 albums verkocht en de eerste plaats in de hitparade bereikt, maar daarmee raakten we niet uit de kosten. Adya was verlieslatend, er nog meer in investeren was onverantwoord. Een Adya-cd opnemen kost namelijk 100.000 euro, zonder publiciteit. Gelukkig ontmoette ik op het filmfestival van Cannes iemand die ons binnenloodste in Duitsland. De juiste persoon die in je project gelooft, is vaak voldoende om gelanceerd te raken.’

Van Landschoot kan terugblikken op een indrukwekkende carrière. Die begon hij als 13-jarig ventje met een gitaar op het podium. ‘Ik merkte gauw dat mijn roeping achter de schermen lag. Toch is het leuk om in de herfst van mijn carrière opnieuw op het podium te kunnen staan. Een hoogtepunt was het optreden met het Sloveense koor Perpetuum Jazzile op de Duitse nationale televisie. Ik had tachtig muzikanten en zangers achter mij op het podium. Shit, wat een kick. En ik ben de spil van dit alles, dacht ik toen ik omkeek.’

‘Mijn vrouw vindt het alleszins goed dat ik druk in de weer blijf. Ze is zelf heel nauw betrokken bij de praktische organisatie van Adya. En ik heb enorm veel aan haar diplomatische karakter. Als iets tegenzit, word ik meteen een olifant in een porseleinwinkel. Zij blijft altijd rustig’, lacht Van Landschoot.