Het kersverse bruidspaar uit Leffinge huwde twee weken geleden in Middelkerke, maar herinnert zich hun chaotische huwelijksdag alsof het gisteren was. ‘We waren bijna bij het stadhuis toen onze chauffeur stopte', vertelt Glenn Decaesstecker (36), ooit de keeper van Club Brugge. ‘Door de file hadden we al redelijk wat vertraging, dus we wisten niet wat de bedoeling precies was.'

Het koppeltje, toen nog dolenthousiast en vol spanning, belandde meteen weer met de beide voetjes op de grond: de tante van de bruidegom – 80 jaar – was ineengezakt op het dorpsplein. ‘Een fotograaf heeft haar nog gereanimeerd en ook een dokter heeft geprobeerd haar te redden', zegt Glenn. ‘Maar alle hulp kwam te laat.'

De oude vrouw stierf ter plaatse. De chaos was compleet. Joke en Glenn bleven, op vraag van hun wat onervaren ceremoniemeester, wezenloos in de auto zitten. Hun moment de gloire, zo goed voorbereid, leek op een paar seconden in het water te vallen. ‘Ik betrapte mezelf echt op een egoïstische maar normale reactie', geeft Joke Maertens (36) toe. ‘Mijn dag naar de vaantjes! Logisch, ik had er echt naar uitgekeken. Alles was tot in de puntjes geregeld. Ook het weer zat mee. Maar hier hadden we in de verste verte geen rekening mee gehouden.'

Wenen in het stadhuis

Veel volk was er naar de kustgemeente afgezakt om het bruidspaar toe te juichen. ‘Maar door dat tragische ongeval schoot daar niet meer veel van over. Er werd zelfs slachtofferhulp voorgesteld. Op je trouw, kun je je dat voorstellen?'

En toch beslisten Joke en Glenn hun jawoord te geven. ‘Het is echt enorm vreemd om daar mee om te gaan', klinkt het. ‘Je weet niet of je droevig of blij moet zijn. Per slot van rekening is het wel je trouwdag, hé! De mensen waren aan het wenen in het stadhuis, maar dat was niet van geluk. Het was echt een heel raar en dubbel gevoel.'

Op een bepaalde manier konden ze er van genieten. ‘De meeste gasten wisten niet eens wat er was gebeurd. Die konden dan ook een feestje bouwen. Enkele dichte familieleden van de overleden tante hebben afgehaakt, maar dat hebben we hen helemaal niet kwalijk genomen.'

‘Tante Liliane was eigenlijk al ziek maar wou tot elke prijs naar onze trouw komen. Haar koffers waren al gepakt om 's anderendaags in het ziekenhuis te worden opgenomen. Wij hebben het feest laten doorgaan, want dat zou ze zeker hebben gewild. De laatste gasten zijn pas om 6 uur 's ochtends vertrokken. Dat zou genoeg moeten zeggen.'

Ventalitor in vuur

Alsof de duivel ermee gemoeid was, leek het ook te spoken bij hun gasten. ‘Toen wij thuis kwamen, vonden wij onze kat tussen het schuifraam', reageert de moeder van de bruid. ‘Het beestje was er tussen gesukkeld en overleed de dag nadien.'

Nog iemand anders trof haar huis onder de rook aan. ‘De ventilator in de badkamer had vuur gevat', zegt Anne-Marie Vanpoucke. ‘Als wij niet naar die trouw waren geweest, dan zouden mijn twee kleinkinderen bij mij geslapen hebben. Dat zou echt een drama kunnen geweest zijn.'

Glenn en Joke waren al zestien jaar samen voor ze trouwden. ‘Je wacht eerst zo lang en je krijgt dan zo'n dag', blikken ze terug. ‘Of er een vloek op ons huwelijk rust? Neen, we zijn al lang genoeg bij elkaar om ook dit te overleven.'