Op de hoek van de Hoegaardenstraat en de Driemolenstraat werd onlangs een pleintje met zitbanken en wat groen aangelegd. Lang duurde het niet voordat groepjes hangjongeren het pleintje inpalmden.

De buurtbewoners zijn de situatie beu en klagen, maar ze zijn wel op hun hoede. ‘Nogal snel wordt ons verweten racist te zijn als we er iets over zeggen’, klinkt het. Een vader - die liever anoniem blijft - zegt dat hij het gevoel heeft op een eiland te verblijven. ‘Links en rechts naast mij en aan de overkant van de straat wonen vreemdelingen. Het is hier een echte concentratiebuurt geworden. Allemaal hebben de nieuwkomers kinderen. Ze leven meer op straat dan in hun woning. Mijn kinderen laat ik 's avonds niet meer buiten. Ze worden constant lastig gevallen en nageroepen’, getuigt de man. ‘Het is zelfs zo erg geworden dat heel wat meisjes deze buurt mijden en een andere weg zoeken.’

Wie wel durft praten is Isi Van den Eynde. ‘Ik woon hier vijftien jaar, maar nu loopt het de spuigaten’, meent hij. ‘Vroeger kon ik hier rustig met mijn hondje wandelen, maar nu durf ik dat niet meer. Het onveiligheidsgevoel is te groot geworden’, zegt hij. Nachtwinkel

‘Onlangs was er sprake dat hier in de buurt een nachtwinkel de deuren zou openen. Dan zou het hek helemaal van de dam zijn geweest. Gelukkig kreeg de uitbater geen vergunning van het stadsbestuur. Het is hoog tijd dat er iemand paal en perk stelt aan de overlast en het permanente straatlawaai.’

Schepen van Leefmilieu Marc Soens (SP.A) kan zich vinden in de bezorgdheid van de bewoners van de Hoegaardenstraat. ‘Het valt op dat de jongste tijd de toestroom van mensen uit de vroegere Oostbloklanden in Tienen sterk toeneemt’, zegt hij. ‘Maar van integratie is geen sprake. Ze passen zich niet aan aan onze samenleving en lappen onze regels aan hun laarzen. Ik heb de zaak al meermaals ter sprake gebracht in het schepencollege, maar heb het gevoel weinig gehoor te krijgen’, zegt Soens.

‘Ik zwijg niet meer. Ik kan niet langer tolereren dat kinderen niet naar school gaan en ‘s nachts op straat spelen en dat mensen worden lastig gevallen. Onlangs heeft het stadsbestuur een migratieambtenaar aangesteld. Hopelijk kan hij een en ander in beweging zetten.’