De Kortrijkse advocaat Thomas Vandemeulebroucke, 1 meter 93 centimeter groot en 97 kilogram zwaar, is een imposante figuur in de Vlaamse gerechtsgebouwen. Hij heeft intussen acht assisenzaken op zijn conto staan. Maar in het kooivechten is hij zo mogelijk nog bekender. In het circuit kennen ze hem als een te duchten tegenstander. ‘Wie een belangrijke wedstrijd voor de boeg heeft, traint eerst eens tegen mij. Dan is die er klaar voor.'

Nu en dan duikt hij in de rechtzaal op met blutsen en builen, of met een blauw oog. ‘Dan kijken ze verbaasd op. Zeker als ik uitleg hoe dat komt. Zoiets verwacht je niet van een advocaat. Maar als ze het volledige verhaal kennen, vinden de meeste mensen het wel leuk. Het is heus niet zo'n marginale sport als velen denken. En een advocaat die uit de ivoren toren komt om te gaan kooivechten, dat vinden veel mensen wel iets hebben.'

Negatieve reacties krijgt hij dan ook zo goed als zelden. ‘Niet van collega's en niet van cliënten. Integendeel, veel cliënten vinden daar zelfs steun in. Zo'n beer van een vent. Als iemand als ik achter hen staat, geeft dat hen goeie moed.'

Knop omdraaien

Volgens de advocaat zijn er tevens veel gelijkenissen tussen zijn job en zijn hobby. ‘In de rechtbank ga je ook een direct gevecht aan met je concurrent, terwijl je hem nadien de hand schudt. En het is ook wat vallen en weer opstaan, toch?' Of hij in zijn toga ook zo'n vechter is? ‘Het is anders. In de kooi staat er wel een andere versie van mezelf. Dan draai ik de knop om. Even genieten van de adrenaline die stroomt als de gong gaat. Ik heb dat nodig.' Tegenstanders zijn er wel tuk op om de advocaat even te pakken. ‘Maar dat lukt niet altijd. Onlangs leerde ik een vechter nog een lesje die nadien een groot tornooi in Nederland won.'