‘Jeugdhuis T-Klub bestond 25 jaar en daarom organiseerden we een feest achter de kerk’, vertelt Patrick, die toen ongeveer 17 was. ‘Omdat het zo'n succes was, riepen enkele bestuursleden op om het daaropvolgende jaar ‘iets gelijkaardigs als de Gentse Feesten’ te organiseren.’ Zo gezegd, zo gedaan en de Lokerse Feesten ontstonden het jaar erna op de Oude Vismijn. ‘Heel primitief hoor, er waren ook maar een kleine honderd bezoekers.’ Alles bleef zijn gezapige zelve, tot in 1986. ‘Door een onweer met een windhoos werd alles weggeblazen. We moesten een nieuw podium hebben en vanaf dan werden de Lokerse professioneler.’

Cafédeur verstopt

Vooral de sfeer van vroeger blijft hem bij. ‘Nu legt de overheid veel meer reglementen op. Ooit hebben we eens de voordeur van een café uit de scharnieren genomen en weggestopt. Zo kon de cafébaas niet meer sluiten’, lacht Patrick. ‘Vroeger hadden we een zigeunerwagentje waarin presentator Wiene zich moest omkleden. Die avond moest hij zich in een vrouw verkleden en hadden we de rookmachine aangesloten met de kachelpijp die uit het wagentje stak. Toen hij de haardroger gebruikte, ging de machine af. Hij dacht dat alles in brand stond en tot zijn grote paniek bleek ook de deur vastgedraaid te zijn.’

Ondertussen werkt ook zijn vrouw Regina Wangai (32) mee. ‘Ik help Patrick en ben erg blij om mee te kunnen werken aan het festival’, zegt ze. Patrick wil nog twee volledige edities meedraaien alvorens er de brui aan te geven. ‘Dan ben ik veertig jaar medewerker geweest. Ik heb nog een jonge vrouw en wil op het gemak wat uitbollen. Het is tijd voor de jongeren. Maar dat betekent niet dat ik niet meer naar de Grote Kaai zal komen’, lacht de Beze, die zijn bijnaam kreeg omdat hij op vijfjarige leeftijd op de speelplaats viel. ‘Ik had de juffrouw gevraagd een beze op mijn gekwetste knie te geven.’