De onderzoekers van Universiteit Utrecht en de Canadese McGill University ontwikkelden een nieuwe methode om de balans tussen grondwatergebruik en grondwateraanvulling in een gebied uit te drukken: de ’grondwatervoetafdruk’. Dat is het landoppervlak dat nodig is om grondwateronttrekking in een gebied in balans te brengen met de aanvulling door regen, waarbij er ook nog voldoende rivierafvoer overblijft om ecosystemen levensvatbaar te houden.

'Met deze grondwatervoetafdruk kunnen wij nu wereldwijd per regio zien of grondwater op een duurzame manier wordt gebruikt, of dat er uitputting ontstaat', aldus Marc Bierkens, leider van het Utrechtse team.Het onderzoek werd deze week gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature.

'3,5 keer te groot'

'De wereldwijde grondwatervoetafdruk is meer dan 3,5 keer zo groot als alle grondwaterrijke gebieden in de wereld', zegt Yoshihide Wada van de Utrechtse universiteit. 'Toch heeft 80 procent van de grondwaterrijke gebieden een duurzamegrondwatervoetafdruk. Dat wil zeggen: kleiner dan 1. Dat betekent dat in de overige 20 procent de grondwatervoorraad zwaar uitgeput wordt.'

'Op termijn vormt dat een bedreiging voor de bestaanszekerheid van 1,7 miljard mensen die nu in deze gebieden - vooral in Azië en Noord-Amerika - wonen', waarschuwt Wada nog.