Lieve Fleur,
Ik ben nogal onzeker, vooral in gezelschap. Als iemand mij een opmerking geeft, huil ik gemakkelijk. Ik kan er niets aan doen en het maakt me nog onzekerder. Daardoor huil ik nog gemakkelijker. Het is een vicieuze cirkel. Vooral in professionele omstandigheden is dat erg lastig. Heb je een tip?
Brigitte S.

Beste Brigitte,
Huilen is een manier om stress te verlichten. Maar vaak is het geen reactie op andermans daden, maar op de conclusie die jij er uit trekt. Je huilt dus eigenlijk omdat je jezelf kwetst met een pijnlijke gedachte. Alleen gaat dat zo snel, dat je er geen erg in hebt. Elke opmerking zal jij interpreteren vanuit je onzekerheid. Je pijnigt dus jezelf met zelfkritiek. 'Ik kan het niet', 'Niemand houdt van mij', 'Ik ben lelijk' en 'Ik mag niet bestaan'- om er maar een paar te noemen. Zaak is om die gedachten te leren onderscheppen en er een constructieve voor in de plaats te zetten. Als je de tranen voelt prikken, experimenteer dan eens met snel iets liefs over jezelf te denken. Hard op je neus drukken helpt volgens sommigen ook goed, maar of dat zo professioneel overkomt tijdens een vergadering, weet ik niet. Tenzij je bij de cliniclowns gaat, natuurlijk.