Veel volk zaterdag in de Sint-Laurentiuskerk voor de begrafenis van Vittorio Bombello. De familieclan is op zichzelf al talrijk genoeg om flink wat rijen te vullen en daarachter zaten de Italiaanse en Vlaamse vrienden uit Gent en omstreken. Kameraden uit de gouden jaren tachtig, toen de Bombello’s de onbetwiste heersers waren over de prostitutiewijk aan het Gentse Zuid.

Hoofdkwartier van de clan was café De Muze in de Zuidstationstraat. Geen hoertje kon er aan de slag in het Glazen Straatje, de Schepenenvijverstraat en de Abeelstraat of ze was langs de Bombello’s gepasseerd. En ook de pooiers moesten in de Muze een percentje achterlaten. Want het was de clan die de vitrines verdeelde. Onder hun goeie vrienden en onder hun drugskoeriers. Als beloning voor bewezen diensten.

Het is daar dat Vittorio de stiel geleerd heeft. Van zijn oom en absolute peetvader van de clan, Salvatore Bombello. Geen mens kan schatten hoeveel ze daar verdiend hebben, tot begin de jaren negentig de crisis toesloeg. Op twee fronten nog wel: de Bombello’s raakten in een territoriumoorlog verwikkeld met de Belgisch-Nederlandse bende van de miljardair en op de koop toe verscheen in 1992 het boek ‘Ze zijn zo lief meneer.’

Daarin vertelde Knackjournalist Chris De Stoop hoe sommige Gentse politiemensen al te nauwe vriendschapsbanden onderhielden met de pooiers en hoe ze in ruil voor een drankje of nog wat meer, al eens een oogje dichtknepen.

De Bende van de Miljardaire werd van de kaart geveegd en ook de Bombello’s liepen toen zware averij op - miljoenenboetes en een paar jaar cel - maar ze overleefden de crisis en probeerden hun imperiumpje weer op de rails te krijgen. Ditmaal binnen de lijntjes.

Dat lukte niet: midden 2003 werd peetvader Salvatore tot vijf jaar cel veroordeeld omdat hij de bekende Gentse hoerenmadam Mona tien jaar lang met geweld in de prostitie gedwongen had en op haar kap geleefd had. Het gerecht legde bovendien beslag op 1,125 miljoen euro aan prostitutiegelden, zowat een derde van zijn geschatte vermogen. Salvatore vernam het slechte nieuws in een Franse gevangenis waar hij een straf van drie jaar uitzat voor wapenhandel.

Vittorio had intussen een andere weg ingeslagen. Na anderhalf jaar gevangenis had hij genoeg van Gent en vond een nieuwe lucratieve branche in een ander land: illegale casino’s in Nederland. Dat kostte hem opnieuw vier jaar cel, maar de vele miljoenen die hij verdiend had, hebben de Nederlanders nooit te pakken gekregen. Want die stonden veilig op een Luxemburgse rekening.

Colombia

Via Italië en Venezuela heeft Vittorio toen na zijn vrijlating een land gezocht waar ze over zijn manier van geld verdienen niet zo moeilijk doen: Colombia. Waarna hij zijn ex-echtgenote en zijn twee dochters onder druk zette om zijn casinospaarpot naar zijn nieuwe adres te versluizen. Als beginkapitaal om in Colombia en eigen stekje te veroveren in de cocaïnesmokkel.

Zijn ex en zijn dochters werden daar vorig jaar voorwaardelijk voor veroordeeld, maar Vittorio werd nog maar eens veroordeeld tot anderhalf jaar cel en de verbeurdverklaring van 1,3 miljoen euro. Hij heeft waarschijnlijk eens goed gelachen toen hij dat vernam. Zijn adres is bekend en de speurders hebben hem in die dagen wel eens gebeld, maar volgens ingewijden was het onbegonnen werk om zijn uitlevering te vragen.

Hoewel Vittorio al lang ver weg zat en Salvatore na zijn vrijlating met pensioen ging, bleef hun familienaam sindsdien geregeld opduiken in nieuwsberichten. Zo viel hun naam in twee moordonderzoeken, maar ze werden telkens buiten vervolging gesteld.

Een van de jongere telgen heeft zich intussen wel ontpopt tot een gevreesde vechtersbaas. En Salvatore was in 2009 dan weer in alle staten toen een carjacker zijn schame sociale woning binnendrong en aan de haal ging met een kilo goud en 6.000 euro. In juni van dit jaar ten slotte verkochten de Bombello’s Café De Muze aan een Fransman. Het einde van de maffiaclan in Gent.

Zaterdag dan is Vittorio voor de laatste keer over de tongen gegaan in Zelzate. De man is al op 2 augustus overleden aan een hartaanval, maar het heeft wat voeten in de aarde gehad om zijn lichaam over te vliegen. Bij de vele Bombello’s die op zijn begrafenis aanwezig waren, heersten gemengde gevoelens: sommigen zijn fier op hun familienaam, anderen schamen er zich om.