De eerste keer was ik vooral verbaasd. Een man liet naaktfoto's van zijn vrouw zien aan mijn lief, in haar bijzijn. Alsof andermans begeerte haar marktwaarde en dus indirect de zijne, moest verhogen. Maar als man wil je toch juist je territorium afbakenen? Ik klasseerde het voorval onder 'rare, onzekere mensen' en vergat het. Toen enkele maanden later iets soortgelijks gebeurde, was ik geschokt. De jonge vrouw in kwestie -- een mollige blondine, type Hilary Duff met onderkin -- liep op haar over-de-knie stilettolaarzen, regelmatig ons toenmalige stamcafé binnen. Telkens opnieuw zocht ze de aandacht van mijn lief. Niet dat ze die thuis tekortkwam: haar vriendje behandelde haar als een trofee. Tegen wie het maar wilde horen, schepte hij op over hun seksleven -- daarbij geen getallen schuwend. Dat hij moeiteloos haar G-spot kon vinden. Dat hij wekelijks sexy schoeisel voor haar kocht, vulde zij aan, 'want daar kickt hij zo op'. Dat ze zo gelukkig waren. Ach, misschien konden ze zo zichzelf overtuigen. Maar het bleef niet bij exhibitionistische praat.


Op weer zo'n avond -- een gebrek aan interesse in andermans G-spot had mij thuis gehouden -- ging het een stapje verder. Geschokt belde mijn lief me op vanuit het toilet. Slaperig luisterde ik naar zijn galmende stem. Het vriendje had hem benaderd. Dat zijn vriendin zich in de steek gelaten voelde omdat ze het moeilijk had en mijn lief er niet voor haar was. Ze moesten maar wat vaker afspreken en er mocht gerust gewipt worden, als zij daarna maar terug naar huis kwam. Want ze was wel van hem. Ook al werd hun aanbod beleefd geweigerd, het duo bleef mails en sms'jes sturen. Toen we hen onlangs opnieuw tegen het bronstige lijf liepen, werd mijn lief onmiddellijk apart genomen. Dat er klappen zouden vallen, als er niet rap met 'Hilary' werd geneu… eh… afgesproken. Het was te bizar voor woorden.


En onlangs ontmoetten wij weer zo'n stel. Zij flirtte met mijn lief, haar vriend moedigde het aan. Het kan natuurlijk aan de onweerstaanbare lichaamsgeur van mijn man liggen, maar ik reken er niet op. Is er sprake van een nieuwe trend? Worden sommigen zo blasé dat ze alleen nog seksueel geprikkeld kunnen worden door emotionele pijn? Of is er niets zo bevredigend als andermans begeerte voor eigen bezit? In alle drie van de gevallen, ging het om een uitgesproken rondborstige vrouw. Wat werd benadrukt met diepe decolletés en glanspoeders. 'Misschien werden die vrouwen al van jongs af beoordeeld op hun voorgevel en ontlenen ze er daarom hun zelfwaarde aan?', opper ik. 'En hun man doet nu hetzelfde. No tits, no glory.' Mijn lief knikt en vertelt over een onderzoek van Desmond Morris, dat aantoont dat bezette vrouwen beduidend meer naakte huid laten zien dan singles. Het zou een poging zijn om de status van hun man te verhogen.

Deze maand brengt seksuologe Kaat Bollen de opvolger van Het schaamhaarboek uit. Voor Het borstenboek (haast alle overige lichaamsdelen waren ingepikt door Goedele Liekens. Wie komend jaar iets over tenen mag schrijven, is nog niet bekend) hield Kaat een borstenenquête. Vlak nadat de resultaten binnen waren, kwam ik haar uitgever tegen. 'Toch wel opmerkelijk', bromde hij. 'Bijna alle vrouwen maken zich zorgen over hun borsten. Terwijl bijna alle mannen er tevreden over zijn. Het lijkt wel een statussymbool voor vrouwen.' Misschien dat mijn lief, in plaats van een nieuwe bedrijfswagen met imposante airbags, toch maar een borstvergroting voor yours truly moet afdwingen. Ik zou niet willen dat ze hem niet au sérieux nemen.