De reddende engel relativeerde zijn heldendaad. ‘Ik vind het normaal dat ik dat water ben ingesprongen. Ik moest ook helemaal niet zo ver zwemmen. Ik word hier nu wel opgevoerd als held, maar ik vind dat ik niet meer dan mijn plicht gedaan heb. Iedereen die kan zwemmen, zou dat gedaan hebben. Ik besef wel dat ik die man zijn leven gered heb, en dat doet me iets.' Daarom zakte de ICT-directeur van het AZ Maria Middelares in Gent gisteren nog eens af naar Leffinge om Gabriël de hand te schudden.

De wielertoerist maakte maandag een fietstocht langs het jaagpad toen hij werd aangesproken door een Nederlander in paniek. ‘Hij vroeg of ik kon zwemmen. Toen ik even verderop de bumper van de wagen en een lichaam in het water zag, wist ik hoe laat het was. Ik heb mijn schoenen en truitje uitgetrokken en ben gesprongen. Toen ik bij Gabriël kwam, zag ik dat hij nog leefde en kon ik hem naar de kant brengen. Samen met een andere wielertoerist en de Nederlander heb ik Gabriël, die toch geen pluimpje is, op de oever geduwd.'