‘Quinten was bang dat hem iets zou overkomen’

De Waarschootse student Quinten Van Dijcke (18) werd twee weken geleden ziek, op de avond na zijn laatste herexamen. Meer dan een week lag hij met hoge koorts in het ziekenhuis, maar de artsen konden niet achterhalen wat er met hem scheelde. Afgelopen vrijdag mocht hij terug naar huis. Daar overleed hij zondagnacht in zijn slaap. ‘Dit had niemand verwacht’, zegt zijn vader aangeslagen.

Het was de moeder van Quinten die de akelige ontdekking deed. Toen zij haar zoon maandagochtend wilde wakker maken, stelde ze vast daar haar zoon in zijn slaap was overleden. ‘We snappen er niets van. Dit heeft niemand zien aankomen. Ook de artsen in het ziekenhuis niet’, zegt Kurt Van Dijcke, de vader van Quinten, aangeslagen.

Zijn 18-jarige zoon, die op kot zat in Gent, werd twee weken geleden plots ernstig ziek. ‘Het was op de dag van zijn laatste herexamen’, vertelt zijn vader. ‘Toen Quinten ’s avonds thuiskwam, had hij heel hevige koorts. Meer dan veertig graden zelfs. We zijn meteen naar de spoedgevallen vertrokken.’

‘Rani is tot het allerlaatste moment blijven vechten’

Vier jaar lang heeft Rani Vidts (19) uit Asse gevochten tegen botkanker. Maar zondagnacht om één uur moest de eerstejaarsstudente journalistiek de strijd opgeven. Ze overleed in het ziekenhuis in Leuven. ‘Ondanks haar ziekte wilde Rani nooit een voorkeursbehandeling’, zegt haar familie. ‘Rani wilde gewoon leven, net als iedereen. Enkel de toekomst telde en daar is ze tot het allerlaatste moment voor blijven vechten.’

Rani Vidts (19) kreeg op 13 juni 2008 van de artsen het slechte nieuws te horen dat ze aan het ‘Ewing-sarcoom’ leed. Een zeldzame, zeer kwaadaardige vorm van botkanker.

‘Het was vrijdag de dertiende die dag. We zullen het nooit vergeten’, vertelt haar vader Daniël. ‘De tumor zat in haar linkerbovenarm. Gelukkig kon ze snel geopereerd worden. Het bot werd weggenomen en er kwam een donorbot in de plaats. De operatie was eigenlijk vrij geslaagd, want de tumor werd goed verwijderd.’

Daarna ging het anderhalf jaar goed met Rani, maar de ziekte kwam uiteindelijk toch terug. In haar longen, deze keer. ‘Rani zat toen net op de universiteit. Ze studeerde criminologie’, vertelt haar moeder Christel. ‘Maar die studies kreeg ze nooit gebolwerkt in combinatie met haar langdurige chemotherapie.’

Het volledige verhaal leest u woensdag in Het Nieuwsblad.