Ja, ook zij heeft zich de voorbije elf maanden suf gepiekerd over het waarom van de buscrash in de Zwitserse tunnel. En als weduwe wil ook Evy Laermans exact weten wat de oorzaak was van het ongeval dat het leven kostte van haar man en dat van 27 andere mensen. Maar ze is het meer dan beu dat een klein deel van de ouders de hypothese de wereld instuurt dat haar man die 22 kinderen en vijf volwassenen bewust mee de dood in heeft gesleurd.

Geert Michiels (34) zat die noodlottige 13 maart 2012 aan het stuur toen zijn bus van Toptours om twaalf minuten over negen met een snelheid van 100 kilometer per uur tegen een veiligheidsnis crashte. ‘Ik wil voor eens en voor altijd ontkrachten dat Geert bewust tegen die muur zou zijn gereden', zegt Evy Laermans. ‘Wie zou het in godsnaam in zijn hoofd halen zoiets te doen, met meer dan vijftig uitgelaten schoolkinderen aan boord? Wie zoiets zou doen, is ziek. Maar ook: wie zo'n hypothese de wereld instuurt, doet ziekelijke uitlatingen. Geert had geen zelfdodingsplannen. Daar ben ik, en de mensen die hem goed kenden, 200 procent zeker van.'

De ouders van enkele overleden kinderen stelden zich dinsdagavond in het VTM-programma Telefacts ernstig vragen bij Geerts gemoedstoestand in die periode. Ze baseren zich naar verluidt op het sms-verkeer tussen Geert en Evy net voor de crash, plus het feit dat hij antidepressiva slikte. Uit het onderzoek zou ook blijken dat de chauffeur niet uitweek naar links, maar naar rechts, dus richting veiligheidsnis.

Zijn laatste telefoontje

Conclusie van die ouders: ‘In dit stadium kunnen we kwaad opzet dus helaas niet uitsluiten.' Ook het Zwitserse gerecht kan die hypothese niet definitief schrappen. Het maakt Evy boos. En verdrietig. ‘Niemand van ons is ooit in de situatie geweest dat hij in een fractie van een seconde met een stuurmanoeuvre moest beslissen over leven en dood. Het ging allemaal zo snel.'

Over hun laatste telefonische contacten is ze duidelijk. ‘Geert heeft mij gebeld rond acht uur. Hij was uitgelaten, er was ongelooflijk veel ambiance in de bus. De kinderen hadden net de vakantie van hun leven achter de rug. Ook hij zag het volledig zitten', vertelt Evy. ‘Hij vroeg wat ik zou koken tegen zijn aankomst in Aarschot. Want het eten trekt hier op niet veel , zei hij lachend. Rond 8.30 uur, veertig minuten voor de crash, heb ik van hem nog een sms gekregen waarin stond dat hij mij zo graag zag. Hoe fout is het om zo'n boodschap fatalistisch te interpreteren?'

Ze ontkent niet dat haar man antidepressiva slikte. Ze legt uit waarom. ‘Geert kwam uit een moeilijke scheiding en die antidepressiva hielpen hem over die dip. Maar hij nam nog slechts een minieme dosis en hij was van plan om er binnenkort mee te stoppen.'

Ze benadrukt dat Geert, naast buschauffeur ook controleur bij De Lijn, boordevol plannen zat. ‘We waren in december 2011 in het grootste geheim getrouwd en we bereidden een groots feest voor. We hadden ook net een mobilhome gekocht om te reizen. Het moraliteitsonderzoek was trouwens duidelijk: we waren een ijzersterk koppel, zonder donkere gedachten. En vergeet ook niet dat Geert een dochter had die hij zo graag zag.'

De uitzending van dinsdagavond bekeek ze bewust in het gezelschap van vrienden. ‘Ik wist dat er iets stond te gebeuren, en ik wou mijn emoties kunnen ventileren. Ik vond het overgrote deel van die uitzending ook heel eerlijk, heel sereen, heel déjà vu . Ook ik heb die chaotische eerste uren en dagen zo beleefd. Iedereen heeft het recht zijn emoties na zo'n drama te verwoorden. Als ik rationeel nadenk, begrijp ik zelfs dat sommige ouders blijven graven, blijven zoeken tot ze een sluitend antwoord hebben. Maar ze mogen in hun zoektocht niet vergeten dat ook ik een slachtoffer ben, ik sta aan hun kant. Ook ik wil antwoorden, maar het lijkt mij wijs om te wachten op de definitieve resultaten van de Zwitsers.'

De steun van de Leuvense deken Dirk De Gendt, die namens de ouders van de slachtoffers uit Heverlee opriep tot kalmte, heeft haar enorm deugd gedaan. ‘Het heeft ook geen zin om te blijven speculeren. Heeft Geert een stuurfout gemaakt? Iets aan zijn hart gekregen door een vernauwing van de linkerkransslagader? Schortte er alsnog iets aan de bus? En waarom zat hij, en niet zijn collega, zoals afgesproken aan het stuur? Ik wil het allemaal weten, maar speculeren heeft geen zin. Zo raken mensen wederom gekwetst en ontstaat er een foutieve perceptie.'

Sterk houden

De weduwe stelt wel de rol van slachtofferhulp in vraag. ‘Ik leef in de overtuiging dat met een betere omkadering bepaalde ouders zo'n hypothese nooit gelanceerd zouden hebben. Ik kan enkel voor mezelf spreken, maar ik heb al maanden geen hulpverlener meer gezien.'

Zelf probeert ze zich, elf maanden na het drama, sterk te houden. Een dagelijkse evenwichtsoefening, want het verdriet is groot en de verwerking zo moeilijk. Ze heeft nog steeds de kracht niet gevonden om haar job als lerares te hervatten. ‘Dat lukt voorlopig niet. Maar ik moet mij sterk houden. Voor Geert. Hij kan zich helaas niet meer verdedigen tegen zoveel nonsens. Mijn man is geen moordenaar, hopelijk zal de eindconclusie van het onderzoek dat voor eens en voor altijd duidelijk maken. Ook hij heeft zo'n dramatisch levenseinde niet gewild.'