Kim De Gelder werd tijdens zijn verblijf in de gevangenis van Oudenaarde, waar hij in de zomer van 2009 aankwam, een paar keer teruggestuurd naar de hoogbeveiligde afdeling van de gevangenis van Brugge. In 2010 gebeurde dat omdat hij onhandelbaar was geworden.

Bekers vol urine naar cipiers gegooid

De directrice zei dat De Gelder op een bepaald moment uitwerpselen op zijn eten en de muren begon te smeren en dat hij urine in bekertjes verzamelde om naar de cipiers te gooien. Hij spuwde en beet naar het gevangenispersoneel en vloog voor langere tijd in de veiligheidscel, een cel die nog kaler is aangekleed dan een normale cel.

In januari 2012 verhuisde De Gelder voor het laatst van Brugge naar Oudenaarde. ‘Dertien maanden later kan ik zeggen dat hij zich aan de afspraken houdt', verklaarde de directrice. Sinds november vraagt De Gelder voortdurend om een zinvolle dagbesteding en daarmee werd ingestemd. De Gelder zei echter dat hij zich niet op zijn werk kan concentreren. Ook de spinningfiets die hij kreeg, gebruikt hij niet.

Invloed van proces

De voorzitter van het hof wilde van de directrice weten welke impact het proces op de beschuldigde heeft. ‘Het personeel omschrijft hem nog als rustig', antwoordde ze. ‘Zijn nachtrust is correct. Hij ligt niet de hele nacht wakker.'

Wel is het haar opgevallen dat De Gelder zich 's ochtends steeds trager klaarmaakt om te vertrekken naar het proces. De Gelder krijgt in de gevangenis drie tot vier keer per week bezoek van zijn familie.

Het afgelopen jaar zijn er nog incidenten geweest, vertelde de gevangenisdirectrice. In december is hij eens hard met zijn hoofd tegen de muur beginnen te bonken na een telefoongesprek met zijn zus. In januari zat hij dan weer naakt met een handdoek op zijn hoofd naar het toilet te staren. Op het moment dat hij vervolgens bezoek kreeg van zijn grootouders, bleef hij stokstijf staan.

Jaak Haentjens, de advocaat van Kim De Gelder, wilde de directrice nog enkele vragen stellen, maar was blijkbaar niet zo goed voorbereid: