De Financial Secrecy Index - waaraan ook het gereputeerde onderzoeksinstituut Transparanecy International meewerkt - betekent slecht nieuws voor België. Het toont namelijk aan dat ons land weinig vooruitgang boekt op het vlak van fraudebestrijding. Ook de Oeso, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, zette dit jaar België al in de grijze zone omdat het weinig tot geen fiscale informatie uitwisselt met andere landen.

De top tien gaat als volgt: op 1 staat de Amerikaanse staat Delaware, gevolgd door Luxemburg, Zwitserland, de Kaaimaneilanden, de stad Londen, Ierland, Bermuda, Singapore, België en Hongkong. Dat betekent dat België een nog minder doorzichtig financieel systeem heeft dan nochtans beruchte fiscale paradijzen als Guernsey, Jersey, het eiland Man of de Maagdeneilanden. Veel heeft te maken met de Belgische terughoudendheid om fiscale gegevens uit te wisselen met andere landen. Bovendien trekt dit land fiscale vluchtelingen uit de buurlanden aan, en is dat een veeg teken.

Minister van Financiën Didier Reynders (MR) kondigde afgelopen zomer wel aan dat met een aantal landen samenwerkingsprotocollen gesloten zouden worden, wat inderdaad gebeurde. Tegelijkertijd adviseren de experts van Bernard Clerfayt (MR), staatssecretaris voor fraudebestrijding, om liever niet al te veel te raken aan het bankgeheim. Dat zou een schending van de scheiding der machten betekenen.

'Deze studie is welgekomen', zegt fiscaal expert en kamerlid Dirk Van der Maelen (SP.A), 'omdat ze wat tegengewicht biedt voor Clerfayt. Ze toont aan dat er wél gesleuteld moet worden aan het bankgeheim. In 2007 bijvoorbeeld werd dat minder dan vijftien keer opgeheven.' ()