En vanuit Frankrijk kreeg de Europese president een verkiezingsuitslag die hem toch ook wel een paar kopbrekens zal bezorgen. La France koos immers voor een president die in zijn campagne duidelijk maakte dat hij het niet zo begrepen heeft op de Europese besparingsijver, maar meer voor een koers van investeringen wil kiezen. Europees commissaris Karel De Gucht mag dan al stellen dat Frankrijk niet echt buiten de Europese lijntjes kan en mag kleuren, het is zonneklaar dat de nieuwe Franse president een totaal andere stempel wil drukken op zijn natie. En dat zal gezien de Franse omvang, én de ligging, gevolgen hebben op Europa.

Hollande is met zijn socialistische politieke overtuiging wel een internationalist, hij weet bijzonder goed dat hij in eerste instantie de Fransen zal moeten terugwinnen voor een binnenlands project. Hoop, noemde hij het eerder de voorbije week in het prachtige verkiezingsdebat met zijn opponent Nicolas Sarkozy. De socialist Hollande ging de campagne in met de boodschap dat hij de tegenstellingen tussen arm en rijk, autochtoon tegen allochtoon, links tegen rechts wil ongedaan maken. En daarvoor zal hij middelen nodig hebben, gigantisch veel middelen. En zal hij allicht de blik wat meer naar het binnenland moeten richten, iets wat Sarkozy in zijn nochtans noodzakelijke inzet voor de Europese crisis wat uit het oog verloor.

Met een verkiezingsuitslag die hem niet veel overschot gaf op de tegenkandidaat zal Hollande zonder twijfel ook veel energie moeten steken in het binnenhalen van die andere kiezers. En niet vergeten, in de eerste ronde haalde de niet bepaald Europa-vriendelijke Marine Le Pen ook twintig procent.

Hoe verdeeld ook de uitslag, wat de Fransen met zijn allen wel etaleerden, was hun enorme burgerzin. Als 80% van de kiezers effectief naar de stembus trekt, in een land waar geen stemplicht geldt, mag je trots zijn op je republiek.