,,Wij vechten niet voor het faillissement van onze scoutsvereniging. Maar mogen wij wel vechten voor een fatsoenlijke schadevergoeding? Wij hebben niet zomaar een been of arm gebroken. We zijn als gevolg van dat ongeval op kamp voor ons leven verlamd.'' Nathalie Blomme (33) en Wim Desomere (34), zijn de twee ex-leiders wiens leven veranderde na een scoutskamp in 1994.
Nathalie en Wim maakten in 1994 deel uit van de leidingsploeg van de zeescouts van Drongen. Ze waren toen respectievelijk 19 en 20 jaar oud. ,,We lagen met onze boot voor anker in de Nederlandse Haringvliet, dichtbij de zwemzone die er was afgebakend. We waren 's middags al enkele keren in het water gedoken. 's Avonds wilden we dat opnieuw doen.'' Dat nachtelijke zwemavontuur liep dramatisch af.
,,Wat we niet wisten - omdat de groepsleiding dat was vergeten na te vragen - was dat het waterpeil 's avonds kunstmatig zakte'', vertelt Nathalie. ,,Op het moment dat we beiden doken, was het water nog maar 30 cm diep. We hebben beiden onze nek gebroken toen we met ons hoofd de bodem raakten. Ik lag bewusteloos in het water en ben bijna verdronken, Wim ademde nog maar kon niet bewegen. We hebben ons leven te danken aan onze medeleider die ons bewegingsloos zag drijven en de hulpdiensten verwittigde.''
,,In het ziekenhuis was het verdict duidelijk. Ik zou nooit meer kunnen lopen. Mijn armen kan ik nog bewegen, maar in mijn vingers zit heel weinig gevoel.'' Voor Wim was de diagnose nog zwaarder. ,,Ik ben tot aan mijn nek verlamd.'' Het tweetal heeft meer dan een jaar in het ziekenhuis gelegen.
Nathalie: ,,Ik studeerde toen archeologie. Maar dat bleek al snel niet meer haalbaar. Ik zag me nog niet per rolstoel een historische site bezoeken. Ik heb nu een diploma kunstgeschiedenis op zak.'' Wim studeerde Toegepaste Economische Wetenschappen. ,,Ik heb voor een paar vakken nog wel met succes examens afgelegd. Maar afstuderen zat er niet in. Ik heb te veel hulp en begeleiding nodig.''
Nog geen cent schadevergoeding
De juridische en financiële afhandeling van het ongeval sleept al elf jaar aan. Nathalie: ,,We hebben totnogtoe geen frank schadevergoeding gezien en draaien zelf op voor bijna alle rekeningen die binnenkomen.''
Het Brusselse hof van beroep oordeelde begin dit jaar in tegenspraak met de rechter in eerste aanleg dat Nathalie en Wim enerzijds, en de overkoepelende scoutsvereniging Federatie voor Open Scoutisme (FOS) anderzijds, elk de helft van de schuld dragen. Wim: ,,Het kamp was slecht voorbereid. Zo was er geen kampaanvraag, waren de verplichte waterkaarten en wateralmanak niet aanwezig, was er geen informatie beschikbaar over de kampplaats, enzovoort. In feite had de FOS het kamp volgens haar eigen regels moeten afgelasten wegens slecht voorbereid. De rechter verweet Nathalie en mij dat we 's avonds waren gaan zwemmen.''
Het tweetal, dat steeds contact is blijven houden, ervaart de recente uitlatingen van de FOS als een kaakslag. De vereiniging maakte maandag bekend dat ze aanneemt dat de uiteindelijke schadevergoeding die ze aan Nathalie en Wim moet betalen, hoger ligt dan waarvoor ze in 1994 verzekerd was (50 miljoen oude Belgische franken) en dat ze het verschil onmogelijk uit eigen zak kan bijpassen. Indien onderhandelingen tussen beide partijen niets uithalen, zit er volgens de FOS niets anders op dan de vereffening van de vzw aanvragen.
,,Het lijkt wel alsof wij het faillissement van onze scoutsvereniging nastreven. Niets is minder waar. Wij vechten voor een redelijke schadevergoeding, da's alles.''
Wim: ,,Je kan niet geloven hoe snel ik een streep onder deze affaire wil trekken. Maar wanneer de FOS in vereffening gaat, zijn we nog lang niet aan de finish.''
Erbij neergelegd
Nathalie en Wim moesten hun leven weer helemaal opnieuw opbouwen. Nathalie houdt zich tegenwoordig bezig met jazzmuziek, Wim vooral met internet. ,,Aanvankelijk had ik het heel moeilijk om mijn situatie te aanvaarden'', zegt Wim. ,,Maar je moet verder.'' Ook Nathalie heeft zich bij haar toestand neergelegd. ,,Het verwondert sommige mensen wanneer ik dit zeg, maar ik ben tegenwoordig best gelukkig.''