De druif gedijt het best in een mediterraan klimaat, hoewel een zonnige plek tegen een muur al voldoende is. Zo kan je bij ons makkelijk een plant in je tuin zetten om te genieten van je eigen oogst, zeker als het gaat om sierdruiven. Voor tafeldruiven is een serre nog altijd het beste. Bedenk wel dat er wat snoeiwerk bij komt kijken. De wintersnoei geeft vorm en je wordt beloond met een rijke oogst. De zomersnoei houdt de struik compact, geeft een betere rijping van de vruchten en voorkomt schimmelvorming. Dit intensieve werk maakt de Belgische tafeldruiven uit de streek van Hoeilaart en Overijse iets duurder, maar je hebt wel een ambachtelijk product.

Druiven eten is zeker niet slecht voor de gezondheid. Het is een ideale vrucht voor sporters, reumapatiënten, mensen met problemen aan galblaas en nieren en met hart- en vaatziekten. De druif kent haar hoogtepunt in augustus, september en oktober, een vrij kort seizoen.

In eigen land kennen wij een drietal witte druivensoorten waarvan de Muscat de meest gewaardeerde is. Bij de blauwe varianten is de Leopold III de beste en de Royal de meest geteelde tafeldruif. Tegenwoordig heb je zelfs pitloze varianten uit het buitenland, maar die verliezen toch een beetje smaak. Voor wijn zijn er talloze druivenrassen, te veel om op te noemen, maar onthoud wel: wijndruiven zijn niet gelijk aan tafeldruiven. Deze laatste bewaar je best in de koelkast. Haal je tros echter op tijd uit de kou, want op kamertemperatuur komt de smaak veel beter tot zijn recht. Wassen kan, maar eet ze dan wel onmiddellijk op en trek ze zo laat mogelijk van de tros.

Het gekke is dat we zoveel toepassingen van de druif kennen maar dat ze in de keuken niet zoveel wordt gebruikt. Een echte klassieker is Zeetong Veronique , een bereiding met witte druiven. Bij gevogelte kan je ze ook serveren. De gedroogde variant, de rozijnen, komen we vaak tegen als snoepje, in desserten of in rijst bij veel oosterse bereidingen. Bij kaas mogen ze niet ontbreken en de Grieken gebruiken de bladeren voor hun heerlijke dolma's (gevuld met gekruide rijst en andere ingrediënten).

Druivenpitolie is ideaal om een neutrale mayonaise te bereiden die bovendien niet schift als je hem in de koelkast zet. Maar dan zijn we ongeveer uitgesproken. Al vind je de laatste tijd ook al eens een tapenade of confituur van druiven. Daardoor is de druif één van de weinige fruitsoorten die men vooral puur eet. Misschien ook omdat het zoveel werk is als je ze in een gerecht gebruikt: ontpitten, ontvellen.

De laatste grote hamvraag dan: mag je die pitten mee opeten? Slik ze gerust mee door, maar bijt er niet op, vanwege de bittere smaak Wil je ze eruit, dan doe je er gewoon iets langer over om ze op te eten. Maar vergeet vooral dit mooie verhaal niet dat ouders al jaren aan hun kinderen vertellen: als je de pitjes mee opeet, groeien er druiven uit je oren!