Deze week verklaarden de Franstalige christendemocraten de oorlog aan de prostitutie. De partij van Joëlle Milquet wil om te beginnen dat er niet langer grootschalige eroscentra gebouwd worden, en over drie jaar wil ze bordeelbezoek strafbaar maken voor de klanten. Want, redeneert de partij, een lichaam is geen koopwaar en prostitutie is dus ook geen 'normaal' beroep. Volgens CDH is er in 90 procent van de gevallen geen sprake van vrije wil bij de meisjes.

Eigen keuze

Het voorstel leidt ook onder de prostituees zelf tot verhitte discussies. Zeker bij de meisjes in Villa Tinto in Antwerpen, nog altijd het enige megabordeel in het land. 'Wij werken hier allemaal legaal en uit eigen keuze.'

Wij, dat zijn vandaag Anouk, een 30-jarige travestiet, Natascha (40), Rebekka (39), Bianca (45) en Lydia (46), vijf prostituees die op regelmatige basis een van de 51 kamers van Villa Tinto huren.

Hun namen zijn werknamen, hun leeftijden zijn 'ongeveer', 'want daar liegen we normaal gezien over hé', lachen ze. En wat CDH ook zegt, deze vrouwen vinden hun werk de normaalste zaak van de wereld. En vaak doen ze het nog graag ook.

'Het is niet de eerste keer dat zo'n voorstel wordt gelanceerd. Meestal valt zoiets rond de verkiezingen', zegt Lydia, een Brusselse met een sappige tongval. 'In Zweden is prostitutie al een tijd verboden, maar daar worden de klanten nu ook echt aangepakt. Als ze betrapt worden, krijgen ze een opvallende brief in de bus, zodat hun gezin en buren weten: Meneer is een hoerenloper. Dat is zoals vroeger, mensen aan de schandpaal nagelen.'

'Ze hopen dat schaamte en de angst voor straf mannen hier zullen weghouden', zegt Anouk. 'Dat is een beetje simplistisch. Prostitutie zal altijd bestaan.'

Sociaal werk

Dat vinden ze allemaal, maar ze ervaren wel direct de impact van de media-aandacht. 'Het is hier al drie dagen stilletjes', zegt Lydia. 'Telkens als prostitutie op tv of in de krant komt, zien wij dat onmiddellijk', beaamt Natascha. 'Dat is dat ineens een complete shut down. Geen wonder dat wij niet graag in de media komen.' (lacht)

'Het is belachelijk. Ze kunnen niet eens een regering vormen, maar moeien zich wel met iets wat met wederzijdse goedkeuring gebeurt tussen twee volwassen mensen', zegt Anouk. 'We zijn geen kinderen, geen hulpeloze vrouwen die worden uitgebuit. We weten perfect wat we hier doen.'

Het is het grootste cliché over prostitutie, maar ook deze vrouwen bevestigen het: mannen komen niet enkel voor de seks. 'Ze zoeken genegenheid, een babbel. Ja, ze betalen ons ervoor, maar dat is toch maar correct? Bij de bakker moet je ook je brood betalen, ook al doe je een klapje. En een psycholoog betaal je ook om naar jou te luisteren', zegt Natascha.

'Mannen die thuis niet aan hun trekken komen, mannen met een ernstig zieke vrouw, een weduwnaar die zijn vrouw heeft verloren en wat troost zoekt... Ook dat zijn onze klanten, die hier oplossingen zoeken en soms vinden', zegt Rebekka. 'Eigenlijk doen wij sociaal werk. Geloof me, we hebben al heel wat huwelijken gered.'

Al komen ook heel wat mannen naar Villa Tinto om hun fantasieën uit te leven. 'Prostitutie is een spel. Mannen kunnen hier vijftien minuten ontsnappen aan hun echte leven. Sm, fetisj, rollenspelen, seks met een travestiet: elke mogelijke fantasie kunnen ze hier uitleven', zegt Bianca.

En die fantasieën worden blijkbaar almaar wilder. 'Weet je hoeveel keer in een week wij nog gewoon seks hebben? Veel minder dan vroeger, hoor! Vandaag willen ze allemaal speciallekes. Kunt ge mij ophangen? Kunt ge mij verzuipen? Zelfs wij, die er al zo lang mee bezig zijn, vallen ervan achterover!', zegt Lydia. 'Internet heeft veel kapot gemaakt. Het moet er al serieus over gaan om nog spannend te zijn. En geloof me, je ziet het niet op die mannen hun gezicht. De mooiste, de chicste venten, zijn soms de meest geperverteerde.'

'Ons voordeel is dat wijzelf kiezen hoe ver we in die fantasie meegaan', zegt Bianca. 'We kunnen strikt zijn: tot hier en niet verder.'

Hypocrisie

Ze zijn er daarom ook allemaal van overtuigd: verbied de prostitutie en het loopt niet goed af. 'Als ons beroep wordt afgeschaft, ohlala, dan zitten wij op een bom. Ik heb thuis nog een dochter van dertien, ik heb een kleindochter van vijf. Ik zeg u: ik laat die niet meer buiten', zweert Lydia.

'De CDH begrijpt niet wat het afschaffen van de prostitutie zou betekenen. Vrouwen zullen niet meer veilig op straat kunnen komen', zegt ook Rebekka met grote stelligheid. 'Al die uitwassen in de Kerk... Het is geen toeval dat die mannen geen seks mogen hebben, hé!'

De CDH verantwoordt het voorstel met het argument dat negen op de tien prostituees hun diensten tegen hun zin aanbieden. 'Pfffffff, zever', zeggen de dames van Villa Tinto. 'Milquet en co weten niet waarover ze praten.'

Villa Tinto is er nu zeven jaar, de vrouwen hebben dus allemaal meegemaakt hoe het leven als prostituee vroeger was. 'Onveilig, onhygiënisch. We werkten in half afgebroken koten, waar het water gewoon binnensijpelde, verspreid over de hele stad. Hier werken wij in schone omstandigheden. Er is een toilet, douche, keuken. Elke kamer heeft een alarmsysteem, illegale en minderjarige meisjes worden geweerd. Alles is hier aanwezig om onze job in de best mogelijke omstandigheden te doen. Verbied prostitutie en wij worden veertig jaar terug in de tijd gesmeten.'

'Als het werken in de openbaarheid je onmogelijk wordt gemaakt, ga je er gewoon ondergronds mee door', zegt Lydia. 'En dat betekent weer schimmige toestanden. Meisjes die hun werk doen in steegjes, in bossen, die mee moeten met klanten in hun auto... Tot groot jolijt van de pooiers, die dan weer voor onze veiligheid kunnen zorgen. Wat een politieke hypocrisie: ze hebben liever dat we ons werk doen in het verdokene, met alle problemen van dien, dan zichtbaar op straat, waar het controleerbaar is.'

Met lakbotten in de keuken

Al zijn deze vrouwen natuurlijk ook niet blind voor de uitwassen van hun job. 'Veel meisjes worden effectief gedwongen iets te doen wat ze niet willen, er is illegaliteit, maar dat los je met een verbod niet op', zegt Bianca. 'Je zorgt er alleen maar voor dat nog meer vrouwen de illegaliteit ingaan. Uitroeien doe je het toch nooit. Dit is niet voor niets het oudste beroep ter wereld.'

Wat er volgens hen dan wel moet gebeuren? 'Maak het legaal. Erken ons beroep. Geef ons een wettelijk kader. Onze situatie nu is absurd: officieel bestaan we niet - we zijn masseuses of zelfstandige diensters - maar we moeten wel belastingen betalen én de stad strijkt ook nog eens per vitrine een taks op van 2.500 euro. We zijn enkel goed om te betalen', zegt Rebekka. 'En daarna kan je de controles opvoeren: op illegale prostituees, op uitgebuite meisjes en jongens. Enkel zo ga je de mensenhandel tegen.'

Ze zijn ervan overtuigd dat mensen hun wereld moeten kennen, om hen te begrijpen. 'Wij zijn geen sletten. Wij zijn ook mensen, wij hebben ook een normaal leven. Wij staan niet met onze lakbotten in de keuken.'

'De meesten van ons hebben een leuke relatie', vult Natascha aan. 'Na het werk trekken wij ook gewoon de deur achter ons dicht en zijn we ook gewoon weer huisvrouw. Bij deze nodigen we mevrouw Milquet en haar partijgenoten uit voor een bezoek. Dat ze eens komen kijken om te zien hoe het er hier echt aan toegaat.'

En dan wordt het tijd om terug naar hun kamer te gaan. Want het gesprek is uitgelopen, en met al die media-aandacht en de weinige passage, is elke klant welgekomen.