'Zelf kan ik helemaal niet tekenen. Ik kreeg op school goeie punten omdat ze wisten dat mijn vader tekenaar was, maar dat was niet verdiend', lacht ze. Zelf volgt ze nog elke dag de avonturen van Suske en Wiske in Het Nieuwsblad. 'Ik krijg het scenario op voorhand en kan de tekeningen zien op de server van de studio, maar ik zie het verhaal het liefst van al dag na dag groeien in de krant', zegt ze. 'Het is de eerste keer dat we de redactie van een krant overnemen. Ik wou hier dus heel graag bij zijn, want ik was erg nieuwsgierig naar hoe het zou verlopen. Elke week komt de hele ploeg bij elkaar en dan flitsen de ideeën heen en weer, en zo gaat het hier nu ook. Ze inspireren elkaar.'

Welke herinneringen hebt u aan het prille begin van 'Suske en Wiske'?

Leen Vandersteen: 'Ik ben zeven jaar ouder dan de strip, dus ik heb ze letterlijk zien ontstaan op de tekentafel van mijn vader. Dat Suske en Wiske zo bijzonder zou worden in zijn carrière, had hij op dat moment zelf ook niet door. Ik heb er toen ook niet speciaal aandacht aan besteed, want mijn vader zat áltijd te tekenen. Lijfelijk was hij wel aanwezig, maar in gedachten was hij dikwijls ver weg, bij zijn geesteskinderen. Hij heeft lang in de huiskamer gewerkt, hij had dat graag, die geluiden om hem heen.'

'Ik ben er best wel trots op dat ik Wiske ben. Mijn vader had in zijn jeugd geen meisjes rond hem. Hij was enig kind en hij had ook geen nichtjes en op straat speelde hij alleen met jongens. Dus toen hij een meisje moest tekenen, was ik zijn voorbeeld. Vandaar dat Wiske in Het eiland Amoras zes of zeven jaar was, in de loop der jaren is ze wat ouder geworden. Mijn vader zei me ooit dat de koppige kuren en de nieuwsgierigheid van mij kwamen, maar ik heb me nooit echt met Wiske vereenzelvigd. Ik vond het wel schitterend om Wiske te spelen in bloemencorso's en zo. Mijn haar werd dan met bruine zeep omhoog gestoken.'

Wie is uw favoriete personage?

'Bij de hoofdfiguren is dat Lambik, daarin verschil ik niet van de meeste lezers. Van de nevenpersonages heb ik altijd het meest van de Zwarte Madam gehouden. Mijn bijnaam op de studio is trouwens Zwarte Madam, en dat vind ik een hele eer.' (lacht)