Een problematische studiehouding is een veel voorkomende klacht. Ruim 60 procent van de tieners heeft ooit te maken met schoolmoeheid. Ze zijn dan onverschillig tegenover al wat met onderwijs te maken heeft. Na gedragsproblemen zijn conflicten over de leerhouding de belangrijkste bron van problemen tussen jongeren, hun ouders en de school. Wil je daar wat aan doen, dan zal je met die driehoek rekening moeten houden.

Maar het verhaal van uw dochter Inès is geruststellend. Ze had tot halfweg vorig schooljaar immers goede resultaten. Als je kind lang tot het gewone gemiddelde behoorde, dan weet je dat de onderbouw van de ontwikkeling goed zit. Het verhoogt de kans dat je nu met een normale fase van motivatieproblemen te maken hebt. Want laat dat duidelijk zijn: gezonde jongeren moeten door een dip gaan in hun inzet voor school. Ze moeten op een bepaald moment de overgang maken van 'studeren voor de ouders' naar 'studeren voor zichzelf'. Voor sommigen is dat snel uitgemaakt en zal je de dip amper opmerken. Maar de meesten nemen deze belangrijke beslissing door een tijd hun schoolwerk te verwaarlozen. Dat gebeurt het vaakst tussen 14 en 16 jaar en het duurt van enkele maanden tot twee schooljaren.

Moet je dan als ouder bezorgd zijn? Uiteraard. Want we beschikken niet over handvatten die je vooraf de garanties geven dat het allemaal goed afloopt. Probleem is dat uw dochter op het maximum van haar verzet slechte resultaten en opmerkingen van leerkrachten opstapelt. Die spiraal dreigt andere moeilijkheden aan te zuigen, zoals probleemvrienden, spijbelen of druggebruik. Maar bij uw dochter Inès lijkt er hiervoor geen aanwijzing te bestaan. Haar punten dalen, maar blijkbaar blijft ze dansen rond 50 procent. Dat vindt u niet leuk, maar het wijst er wel op dat uw dochter getalenteerd is. Je moet eigenlijk behoorlijk intelligent zijn om goed te kunnen mikken op 50 procent als globaal gemiddelde en als resultaat in elk vak.

Heb er dus toch maar vertrouwen in dat uw dochter erg aan het werk is in de overgang naar volwassenheid. Volg haar studie ook niet te nauw op want dan giet u olie op het vuur. Een ouder die macht wil verwerven over een tiener komt immers zelf terecht in een negatieve spiraal. De jongere zal met plezier komen bewijzen hoe nutteloos al uw trucs zijn.

De beste weg naar succes is deze: stop uw strijd, maar niet uw betrokkenheid. Geef leiding, maar zonder het allemaal voor haar te willen oplossen. Vertel aan uw dochter dat u radeloos bent. Vertel over de dromen die u voor haar koestert. Vraag naar háár dromen. Uw dochter zegt dat ze nog altijd ASO wil blijven volgen, ze heeft dus eigen plannen. Vraag haar daarnaar en vraag wat u kunt doen om haar te steunen. Misschien heeft ze het liefst dat u niets meer doet. Dat u haar gewoon de kans geeft om te bewijzen dat het lukt zonder toezicht. Durf die uitdaging aan te gaan. Je kind graag zien is niet alleen winst nemen, het is vaak durven een stukje van je eigen angsten en verdriet te dragen.

Maar doe het niet vrijblijvend. Inès kan haar kans krijgen. Of ze die grijpt, zal blijken bij de schoolexamens in juni. Als die goed zijn, dan heeft ze het contract met u gerealiseerd en mag ze doorgaan op haar elan. Loopt het schooljaar slecht af, dan moet u opnieuw de leiding nemen en met haar en het Centrum voor Leerlingenbegeleiding bespreken wat nu best volgt.

En nog dit: als je weet dat je kind 70 procent kan halen en met 51 procent naar huis komt, dan heb je een reden om eens luidop te zeggen: 'jammer dat er ergens 20 procent is blijven liggen'. Maar maak er geen scène van. Motivatie om op te klimmen van 50 naar 70, dat heeft te maken met goesting. Die komt er, ooit. Maar meestal niet zo snel als je zou willen. Als je ouders van twintigers vraagt of ze - met wat ze nu weten - sommige dingen anders aangepakt zouden hebben toen hun zonen en dochters 15 waren, zegt de meerderheid: 'ik zou beter geslapen hebben en minder bang geweest zijn'. Maar voor die goede afloop is het 'bang zijn in stilte' wel degelijk van belang geweest. Inès en je ouders, ik heb vertrouwen in jullie!



In 'De Opvoedingsdokter' gaat de bekende kinder- en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens wekelijks in op een lezersvraag over opvoeden. Peter Adriaenssens is de auteur van verscheidene klassiekers over het opvoeden van kinderen.

Een vraag over opvoeden? Mail naar opvoeding@nieuwsblad.be



Herlees alle tips en discussieer mee op www.nieuwsblad.be/opvoeding