Waarom deel ik dit met u? Ik wil u wat vertellen over holebi-jongeren op school, over de leerlingen in uw les. Wat onderscheidt mij van een andere jongen? Niet veel, denk ik zelf. En toch bots ik voortdurend op misselijkmakende vooroordelen. Weet je, ik kan er best tegen dat ze ‘homo' naar me roepen, maar dat ik anno 2012 moet horen dat ‘homo zijn' mijn eigen keuze is, daar word ik niet goed van. Zeker als ook leerkrachten dat zeggen.

Dat klasgenoten zich niet veilig voelen in de kleedkamer door mijn aanwezigheid, daar word ik ziek van. Ja, wie weet kan ik mezelf niet bedwingen en bespring ik hen. Yeah, niet dus. Dat sommige van mijn medeleerlingen zich zelfs onveilig voelen als ik achter hen stap, dat vind ik belachelijk. Ze denken dat ik voortdurend naar hun kont zit te kijken en dat ik meer wil. Wie is er hier fout bezig? Ik hoor dikwijls van mijn vrienden dat ze gepest worden op school, omdat ze zich geout hebben als homo. En zelfs nog erger, die depressief worden en aan zelfmoord denken. Jongens en meisjes vertellen me dat ze zich niet durven outen. Ze kunnen niet zichzelf zijn en moeten continu faken. Het is te belachelijk voor woorden!

In de loop van de zes jaar dat ik op een secundaire school zit, ben ik nul, noppes, niets te weten gekomen over holebi-seksualiteit. Tijdens de weinige lessen seksuele opvoeding gaat het over de voortplanting en soa's. In onze cursus wiskunde berekenen we de oppervlakte van het huis van Kristien en Maarten, maar nooit dat van Benjamin en Zeno of Evy en Sarah. Wat is er? Willen jullie niet? Blijven jullie het afschuiven op de leerkrachten van godsdienst, zedenleer of biologie? Waarom denken jullie er niet aan bij de keuze van een tekst, de bespreking van een tijdperk, het maken van een vraagstuk? Hoe pakken jullie de vooroordelen en clichés over homo's aan?

Waar blijft uw bijdrage aan de preventie van homohaat en gaybashing? Ontwijk een discussie of presentatie over het onderwerp niet. Ik kan me best wel voorstellen dat het niet makkelijk is om er als leerkracht over te praten, maar weet: gemiddeld zitten er één à twee holebi's in de klas. Holebi-jongeren willen zich niet opdringen, we vragen enkel om ons niet dood te zwijgen of ons als abnormaal te behandelen. Tal van Vlaamse en lokale organisaties kunnen u en uw school hierbij helpen.

Pesten wordt op scholen niet getolereerd. Maar hoe zit het met homofobe uitspraken en gedrag van leerlingen en leerkrachten. Wat doet u dan? Al eens iemand terechtgewezen? Een collega in de lerarenkamer of een leerling op de speelplaats? Niet optreden bevestigt de homohaters en pesters in hun overtuiging. Opvoeding en juiste informatie kunnen de angst en vooroordelen uit de weg ruimen.

Indeed, er is nog veel werk aan de winkel. Wake up en begin er vandaag aan. Morgen kan voor een jongen of meisje in uw les al een dag te laat zijn!



Elio De Bolle

Voorzitter Vlaamse Scholierenkoepel vzw