Jochen Vandenbergh

Amper een jaar nadat Christine Conix in 1978 afstudeerde aan het HAIR, Hoger instituut voor Architectuur in Antwerpen, startte ze het bureau dat nu Conix Architects heet. De renovatie aan het Atomium is wellicht het meest mediatieke project van het Antwerps Architectenbureau. Maar ook in haar thuishaven drukt Conix haar stempel op het uitzicht van de stad.

Denk maar aan de Bank van Breda, het UGC-gebouw of de moderne witte woonst die pronkt tussen de Art-Nouveau in de Cogels Oseylei. Opvallende gebouwen van een minder opvallende vrouw. ,,Die vraag krijg ik altijd. Maar als vrouw werken in de architectenwereld, dat is toch niets bijzonders meer.''

Moet het nieuwe boek het bureau lanceren bij het grote publiek.

Christine Conix: ,,Naambekendheid is geen doel op zich. Ons gaat het om de architectuur. Mensen die daarin interesse tonen, weten ons heus wel te vinden. Wij werken voor iedereen die architectuur belangrijk vindt, de omvang speelt geen rol. Belangrijker is dat de klant betrokken is bij het denkproces rond bouwen. Wij willen hen verder doen denken dan wat zij van architectuur gewoon zijn.

Het boek heeft een zwarte kaft. Waarom pakt u op de cover niet uit met het Atomium of een ander project van uw hand.

,,In de winkel krijgt het boek wel een omslag met foto van het Atomium. Dankzij het Atomium geniet ons bureau meer belangstelling. Maar voor mij is elk project een uitdaging en dat wil ik ook duidelijk maken. Ik ben gepassioneerd door architectuur en wil geen rangorde opstellen binnen onze realisaties. Aan elke opdracht werken wij met volledige toewijding. Wij beschouwen het Atomium niet als onze topper. En al helemaal niet als het einde van onze ambitie.''

In tegenstelling tot de vorige boeken, brengt u dit boek niet uit in eigen beheer.

,,Klopt. Dit is onze eerste boek dat wereldwijd in de boekenwinkel terecht komt. Daarom is het ook in het Engels geschreven. Samen met het boek lanceren wij een nieuw logo en een nieuwe site. Kortom we lanceren een nieuwe huisstijl. Dat had dan weer een nieuw 'mission statement' tot gevolg: Conix Architects, continuously in motion. Met de nadruk op beweging, maken we duidelijk dat we onszelf voortdurend vragen stellen.''

Welke vragen?

,,Voor ons zijn vier pijlers belangrijk om tot een meerwaarde te komen in de architectuur. Allereerst is er de context, zeg maar de integratie in een plek. Ten tweede willen wij duurzaam bouwen. Enerzijds streven wij naar tijdloze creaties en anderzijds ligt energiebewust bouwen ons nauw aan het hart. Een derde pijler omvat de maatschappij. Je mag nooit uit het oog verliezen dat je bouwt voor mensen. Zij moeten zich thuis voelen in onze gebouwen. Tot slot is er de 'know how'. De nodige kennis is uiteraard een vereiste. Deze criteria vormen de basis van het boek.''

U praat over duurzaamheid en context. Er gaan stemmen op om het Zeemanshuis te slopen. Eerder gebeurde dat ook rond de Antwerp Tower. Deze gebouwen zouden vloeken met de omgeving.

,,Aan zoiets moet grondig onderzoek voorafgaan. Architectuur moet niet de pretentie hebben om te beslissen wat weg moet. Als een gebouw functioneert en op zijn manier participeert in het stedelijke weefsel, moet je het niet afbreken. Wat dat betreft, draait het Zeemanshuis op volle toeren. Ook een goede aanpak voor de Antwerp Tower kan een krachtig statement zijn voor Antwerpen.''

Zijn er dan wel gebouwen of projecten waar u zich aan stoort in Antwerpen?

,,Mooi of lelijk. Geslaagd of niet geslaagd. Daar spreek ik mij liever niet over uit. Daarvoor heb ik te veel respect voor mijn collega's. De enige kritiek die ik durf uiten, is waarom de werken aan de leien zolang duurden. Dat begrijp ik niet.''

Mocht u Carte Blanche krijgen in Antwerpen. Wat zou u dan zoal doen?

,,Een brug lijkt mij absoluut noodzakelijk om linkeroever te activeren. Sowieso liggen aan de Schelde de mogelijkheden voor de stad. Daarom moet het centrum doorgetrokken worden tot aan de Schelde. Enfin, dat gebeurt nu ook.''