Sandra Vervaet was vroeger actief als reisleidster in Tunesië. Bij een arbeidsongeval heeft ze echter een rugletsel opgelopen en daardoor is ze sindsdien buiten strijd.

'Ik heb een tijdje alleen gewoond in de Kiekenhaag in Stekene', legt Vervaet uit. 'Het was een oud, vochtig huis. Net niet erg genoeg om onbewoonbaar te verklaren. Enkele jaren geleden ben ik beginnen aandringen op een sociale woning, want ik moest er weg om gezondheidsredenen. Met een beperkt inkomen van 750euro per maand, ben ik bij mijn moeder Annie Stroobandt gaan inwonen. Maar dit is op termijn onhoudbaar. We leven hier op elkaars lip.'

Vervaet klopte aan bij diverse instanties. De Gewestelijke Maatschappij voor de Volkswoningen uit Sint-Gillis-Waas, het OCMW van Stekene, het gemeentebestuur en het ministerie werden er allemaal bij betrokken.

'Het leverde maar bitter weinig op', vertelt Vervaet. 'Ik voelde me niet ernstig genomen. Mogelijk is het omdat ik een alleenstaande vrouw ben zonder kinderen. Bovendien heb ik zogezegd al een dak boven mijn hoofd omdat ik inwoon bij moeder. Ik kon van de bouwmaatschappij wel een woning ter beschikking krijgen in Meerdonk, maar je kan het toch niet maken om iemand die geboren en getogen is in Stekene, naar Meerdonk te doen verhuizen? Dat is een keuze voor de rest van mijn leven.'

Volgens Vervaet schort er wat aan de huidige gang van zaken in de sociale huisvestingssector. 'Ik sta opgeschreven voor twee woningen die nog altijd leeg staan. In de Stekense Bloemenwijk zie ik panden verkrotten, smekend om renovatie en waar niemand woont', zegt Sandra Vervaet. 'Ik begrijp heel die toestand bij de toekenning van sociale woningen niet meer. Jij bent geen schrijnend geval, krijg ik steeds maar te horen. De situatie wordt stresserend en onhoudbaar.'

Burgemeester Stany De Rechter (Gébé) begrijpt de teleurstelling die het gebrek aan sociale huurwoningen veroorzaakt in Stekene. 'Dat leidt automatisch tot klachten van de mensen die een woning wensen. Maar telkens er een woning vrijkomt, moet die worden gekeurd en gerenoveerd. Daar kruipt veel tijd in. Dat de bouwmaatschappij een woning met drie slaapkamers niet aan een alleenstaande toewijst, is ook te begrijpen. Soms stellen geïnteresseerden voor om kinderen op dezelfde kamer te laten slapen. Dat is zelfs onwettelijk vanaf een bepaalde leeftijd. Ook nieuwbouw vergt jaren. We doen wat haalbaar is, maar het tekort aan sociale woningen gom je niet zomaar weg.'