,,Ik heb mijn eerste 200.000 frank geleend van een zwager om een vrachtwagen mee te kopen. Een half jaar later had ik die terugbetaald. Steun van financiers heb ik nooit gehad.''Tony Gram doet zich graag voor als een selfmade man, discreet en mediaschuw. Misschien heeft dat iets te maken met het feit dat een flink stuk van zijn vermogen op de Nederlandse Antillen, in Curaçao zit. Ver weg van al te nieuwsgierige ogen en oren.

De 60-jarige Tony Gram werd geboren in Breda maar heeft al jarenlang de Belgische nationaliteit. In 1961 gestart als stellingbouwer met zijn bedrijf Gramyco, treedt Gram vanaf de jaren '90 meer en meer op de voorgrond als bedrijfsdokter. Er kan geen bedrijf in Vlaanderen failliet gaan of Gram komt wel ergens om de hoek kijken. Nu eens als overnemer, dan weer als witte ridder die via een laatste lening toch nog poogt de meubelen te redden.

Waarom Gram dat deed, ligt voor de hand. Bij faillissementen zijn vaak koopjes te doen. Het is immers niet omdat een bedrijf tijdelijk met een cash-probleem zit, dat het product slecht is. Sommige bedrijven sukkelen in een faillissement omdat ze bijvoorbeeld tijdelijk te weinig cash hebben of voor een andere uitzonderlijke reden. Dat wil daarom nog niet zeggen dat ze daarom een slecht produkt zouden verkopen. En precies dat laatste interesseert Tony Gram.

Werken met failliete bedrijven heeft ook een keerzijde. Elke betrokkene bij het faillissement poogt zijn gelijk te halen en daarbij wordt soms een aardig robbertje gevochten, in de media of voor de rechtbank. Soms wordt er daarbij een aardig robbertje gevochten. Scheldwoorden zijn niet uit de lucht. Wie zoals Tony Gram tussen de vechtende partijen gaat lopen, mag zich al eens aan een veeg uit de pan verwachten.


Kipling bijna failliet
Soms doet Gram zelf ook mee aan de spraakverwarring rond zijn bedrijven. Dat was zeker zo in het verhaal rond het populaire draagtassenmerk Kipling. Het bedrijf dat de tassen met het aapje maakte, was in 1992 zo goed als failliet. Gram nam 30 miljoen frank schulden van Kipling over en werd op die manier hoofdaandeelhouder. In juli '99 verkocht Gram een meerderheid in Kipling aan de Zwitserse bank UBS. Die waardeerde het hele bedrijf op meer dan 8 miljard oude franken of 200 miljoen euro. Gram moest daarvan 5,5 miljard frank of 136 miljoen euro incasseren. Een mooi bedrag, maar snel bleek dat de zaak ingewikkelder in elkaar zat. UBS betaalde slechts één miljard frank of 25 miljoen euro voorop. De rest van het bedrag zou volgen wanneer Kipling echt rendabel bleek te zijn. Spoedig werd duidelijk dat dat laatste niet het geval was. In 2002 koopt Gram Kipling terug van UBS voor een ongekend bedrag. Zelf zegt Gram dat hij aan de hele zaak miljarden (franken) heeft overgehouden. Maar insiders twijfelen daar aan. UBS geeft als Zwitserse zakenbank geen letter commentaar op de zaak. De balansen van Kipling in België ogen alvast niet echt mooi. Dat laatste geldt voor wel meer bedrijven van Gram in België.


Banden met Armenië
Veel wijzer word je wanneer je als die officiële documenten opvraagd.

Gram bezit ook een aanzienlijk aantal bedrijven in Nederland en de Verenigde Staten. In de VS controleert Gram het vastgoedbedrijf Deltona Corp. Zijn 37-jarige zoon Rudy leidt het bedrijf. Rudy is ook gek op snelle wagens, Porsches en Ferarris. In 2001 boekte Deltona een omzet van 14 miljoen dollar. Het gecumuleerd verlies bedraagt 74 miljoen dollar.

Het blad Trends voerde enkele maanden terug een eigen Uit onderzoek blijkt dat de belangrijkste financiers van Tony Gram holdings zijn met hun thuisbasis in Curaçao. Vennootschappen in dit belastingsparadijs worden dikwijls gebruikt om de ware identiteit van investeerders af te schermen.

Misschien leiden die Antilliaanse holdings wel naar Armenië. Desley Airlines moest de vaste verbinding worden tussen Los Angeles en de Armeense hoofdstad Jerevan. Daarbij werd een lucratief contract afgesloten met de Armeense minister van Transport Yeritsyan. Dat contract zou zo lucratief zijn dat elke verkochte zetel bijna pure winst is, aldus Gram. Bijna dus, Delsey Airlines verkeert nu in financiële ademnood. Kort na het afsluiten van het Armeens contract, werd Gram ook sponsor van voetbalploeg Berchem. Die ploeg wordt financieel rechtgehouden door de Armeense diamantair Vasken Cavatti. Die laatste is naar zijn eigen zeggen zo rijk als de zee diep is. Maar ook bij Cavatti vind je niet veel geld in zijn Belgische bedrijven.


4FM ter hulp gesneld
Gram houdt dus ook wel van een beetje politiek. In België vindt hij zijn gading bij VLD-minister Jacques Gabriëls. Die liet zich voor de kar van Gram spannen toen die op zoek was naar een vergunning voor zijn vliegtuigmaatschappij. Het netwerk van Gabriëls brengt ons ook naar het laatste dossier waarin Gram actief werd. Zoals bekend is Gabriëls graag aanwezig op de evenementen die de Kempense lobbyist Freddy Van Dijck organiseert. Het was diezelfde Van Dijck die genoemd werd in de zaak van beurshandel met voorkennis bij de toekenning van de radiolicentie aan 4FM. Toen die radio financieel wankelde, ook al omdat grootaandeelhouder Maurice De Velder in de cel belandde op verdenking van fraude, kwam Gram op de proppen met een reddingsplan. Gram pompte geld in Think Media, het beursgenoteerde bedrijf van De Velder. Gram wou wel aandelen van Think Media in ruil voor zijn financiële inbreng. Hij verwierf op slag 10 procent van de holding. Wat men tot voor kort niet wist, was dat Gram meteen ook het bedrijf Busines Panel, een dochter van Think Media, als waarborg kreeg voor zijn investering. Busines Panel is toevallig wel de enige dochter van Think Media die niet verlieslatend is.