Uit heel het land, zelfs uit Noord-Frankrijk, komen ze op zaterdagavond naar Robbie's Kring. Allemaal zitten ze in hetzelfde schuitje. Ze zijn ongehuwd, gescheiden, weduwnaar of weduwe. Robbie Verdegem (58), in het dagelijkse leven professioneel cameraman, staat achter de discobar. Zijn vrouw Mieke (54) doet de kassa.

  • Waarom wou u per se voor alleenstaanden iets doen?
  • Mieke: ,,We hadden zelf allebei een echtscheiding achter de rug en we voelden dat de problemen die wij daar toen mee hebben gehad, ook bij andere mensen leefden. Ik ben 25, 26 jaar geleden gescheiden. Ik woonde toen op het platteland en daar vonden de mensen dat een echte schande. Ik ben toen overvallen door een grote eenzaamheid. Later, met Robbie, dacht ik: als we nu eens voor gescheiden mensen, vrijgezellen, weduwen en weduwnaars iets deden. Zo zijn we met Robbie's Kring begonnen.''

  • Hoe controleert u of er geen gehuwden binnenglippen?
  • Robbie: ,,Al wie bij ons binnenkomt, moet eerst lid worden. Daar hebben we hun identiteitskaart voor nodig. Mensen die aan het scheiden zijn, en van wiens pas je dat dus niet kunt aflezen, vragen we een document om dat te bewijzen. Een brief van hun advocaat bijvoorbeeld. We zijn daar strikt in, ander verliezen we binnen de kortste keren onze goede naam.''

  • Geven mensen graag toe dat ze naar een bal voor alleenstaanden gaan?
  • Mieke: ,,De eerste stap is durven komen. Zeker in de beginperiode waren er mensen die week na week op zaterdagavond voor de deur van de feestzaal in hun auto bleven zitten. Om te kijken naar wie er binnen en buiten ging. Er moesten eens bekenden tussen zitten! En dan maar aarzelen: zal ik naar binnen gaan of niet?''

    Robbie: ,,Of wachten tot er zich een groepje aandient om vervolgens samen met dat groepje naar binnen te glippen in de hoop dat ze dan minder opvallen.''

    ,,Ja, vroeger was er moed nodig om naar een vrijgezellenbal te gaan. Vrijgezellenbals hadden toen ook een dubieuze reputatie -- helemaal onterecht overigens, je zou eens moeten zien hoe het er tegenwoordig in sommige dancings aan toe gaat! -- en dus konden je familie en vrienden maar beter niet weten dat jij je daar op zaterdagavond liet zien. Bovendien beschouwde men je als een mislukkeling als je naar een club voor alleenstaanden ging. Die tijd is gelukkig voorbij.''

  • Loopt het wel eens uit de hand tijdens zo'n bal?
  • Robbie: ,,Nooit. Daar zijn we heel streng op. Wie wil vrijen, moet dat thuis doen.''

  • Zijn jullie koppelaars?
  • Mieke: ,,Helemaal niet. Wij scheppen voor alleenstaanden gewoon een gelegenheid om elkaar te ontmoeten.''

    Robbie: ,,We willen alleenstaanden die eenzaam zijn één keer per week de kans geven uit de sleur te breken, mensen te ontmoeten die in een gelijkaardige situatie zitten. Worden er daardoor koppels gevormd, dan is dat mooi. Maar dat is zeker nooit onze eerste bedoeling geweest.''

  • Hoe verklaart u het succes van uw bals?
  • Robbie: ,,De muziek en de leeftijd. Als je vandaag naar een dancing gaat, smijten ze de hele avond keiharde muziek naar uw kop. Slows draaien ze niet. Wij draaien muziek van de jaren '60 en de dansbare muziek van nu.''

    Mieke: ,,Als alleenstaande kun je ook nauwelijks naar een gewone dancing. Je zult er altijd het vijfde wiel aan de wagen zijn. In een dancing moet je ook uit je doppen kijken. Stel dat je daar iemand leert kennen, dan is de kans groot dat die getrouwd is. Of dat die al iemand heeft.''

    Robbie: ,,Weet je dat wij zelfs leden uit Ieper hebben? Die komen speciaal naar Melle voor de sfeer.''

  • Er zullen toch veel mensen komen omdat ze hopen bij jullie een potentiële partner tegen het lijf te lopen?
  • Robbie: ,,Dat zal voor veel mensen inderdaad de belangrijkste motivatie zijn.''

    Mieke: ,,We zien ook dat het werkt. Ik kan de koppels niet tellen die elkaar bij ons hebben gevonden. Dat is nogal wat anders dan een huwelijksbureau. Zeg nu eens eerlijk: hoe kan een huwelijksbureau voor iemand een partner vinden? Hoe kan ik voor jou een vrouw vinden? Of jij voor mij een man? Dat kan toch gewoon niet!''

    Robbie: ,,En wat kosten die huwelijksbureaus? Veel geld. Ons entreegeld bedraagt 4 euro. Vinden ze die avond niemand, dan hebben ze zich toch tot 3 uur 's nachts geamuseerd.''

  • Mogen de mannen en vrouwen die bij jullie een partner hebben gevonden, nog komen?
  • Mieke: ,,Natuurlijk. Je moet weten dat de meeste van die mensen niet meer aan trouwen denken. Zelfs niet aan samenwonen. Omdat ze niet opnieuw een ontgoocheling willen oplopen bijvoorbeeld. Maar ook omdat het te ingewikkeld is: ze hebben elk hun eigen huis, hun eigen kinderen...''

    Robbie: ,,Ik reed eens naar de autokeuring met achterop mijn auto een sticker van Robbie's Kring . De man die mijn auto moest keuren vroeg: 'Ga jij ook naar die bals voor alleenstaanden?' Ik zei: 'Ja, waarom?' Zei die man: 'Ik heb daar mijn vrouw leren kennen'. Toen heb ik hem gezegd dat ik Robbie was. De man, die me duidelijk niet herkend had, was zo blij dat hij mij trakteerde op een koffie. En mijn auto zal allicht dat jaar iets makkelijker door de keuring zijn geraakt...''

    Mieke: ,,Wij krijgen veel dankbaarheid van de mensen.''

    Robbie: ,,Sommige mensen leren iemand kennen, we zien hen vijf jaar lang niet, en dan zijn ze daar weer. We zijn voor veel mensen een veilige haven.''

  • Info: users.pandora.be/ro-miro.videoproductions/robbieskring.
  • ''We controleren zorgvuldig dat er geen gehuwden binnenglippen, anders verliezen we onze goed naam''

    ,,Ik kan de koppels niet tellen die elkaar bij ons hebben gevonden''

    ,,In een gewone dancing ben je als alleenstaande het vijfde wiel aan de wagen''