Buschauffeur Diskaya Köksel waagde zich nietsvermoedend aan een plasje in de urinoir op de kruising van de Kunstlaan en de Overpoortstraat. 'Als ik het geweten had, dan had ik hier niet geplast. Ik voel me wel wat gepakt, al realiseer ik me dat het een ludieke actie is. In Gent kan blijkbaar alles.'

Uit rondvraag blijkt dat lang niet iedereen warm loopt voor de actie. 'Het is een zekere schending van privacy. Dat mensen je kunnen zien plassen geeft me een onaangenaam gevoel. Is dit geen voyeurisme?'

Voor of tegen, zowat niemand wist dat men bekeken kon worden. 'De spiegels vallen totaal niet op, ze passen perfect bij het design van de toiletten. De kunstenaar had ons wel op een duidelijkere manier mogen informeren, misschien dat de mensen dan meer appreciatie zouden tonen. Het bedriegt ons een beetje, al vind ik het wel goed gevonden', vertelt Sam Rycken. Ook Politieman Joris Goessens ziet geen graten in deze ludieke vorm van voyeurisme. 'Al hoop ik wel dat we nu niet meer wildplassers krijgen.'

Eerder al kon u in onze krant lezen dat de Amerikaanse kunstenaar Lucas Murgida - in het kader van de tentoonstelling Hacking Public Spaces - subtiel de grens tussen het openbare en het private wou weergeven door onder andere lege doodskisten te begraven en dus ook spiegels te plaatsen in openbare piscines.

'De spiegels blijven zolang mogelijk hangen', klinkt het bij Vooruit. Bij de plaatsing van de spiegels gistermorgen werd een filmpje gemaakt. Dat kan u vanaf vandaag bewonderen in de tentoonstelling Hacking Public Spaces in het Smak. (VEJ)