Vrouwen die schaamteloos het bovenstukje van hun bikini uitspelen op het strand zijn een zeldzaam verschijnsel geworden, zelfs op het strand van Saint-Tropez waar u op de hoogdagen van de monokini meer vrouwentepels dan bikinitopjes zag. De jonge vrouwen van vandaag vinden topless zonnen echter eerder ongepast, daar kan zelfs voor een keer Kate Middleton niets aan veranderen.

De Nederlandse krant De Volkskrant ging ten rade bij seksuologe Goedele Liekens, al ziet zij niet meteen een duidelijke reden voor de tanende populariteit van de monokini. Volgens haar is het wel mogelijk dat de plastische chirurgie daar iets mee te maken hebben. ‘Zou het kunnen dat vrouwen bang zijn dat je de naden en de stiksels ziet?’, aldus Liekens.

Haar Nederlandse collega Yuri Ohlrichs, die spreekt van een internationale trend, denkt dan weer dat de perfecte gefotoshopte lichamen uit de media vrouwen afschrikken om zichzelf bloot te geven. ‘Of ze denken: er is al zoveel bloot op internet, laat ik mijn borsten maar bedekken.’

Normen en waarden

Lingerieontwerpster Marlies Dekkers meent dat ‘de multiculturele samenleving, met die mix van waarden en normen’ voor het herwonnen succes van de bikinitop zorgt. Anderzijds wijst ze ook naar het crisisklimaat, waar de bevrijde sfeer van de monokini niet meer bij aansluit. ‘Het zijn onzekere conservatieve tijden. Mensen kiezen voor veiligheid’, aldus Dekkers in De Volkskrant.

Trendwatcher Herman Konings, die dit weekend aan het woord werd gelaten in De Morgen Magazine, herhaalde zijn stelling uit 2009 dat het verdwijnen van de monokini niets met een nieuwe golf van preutsheid te maken had, maar alles met andere normen en waarden. ‘De babybusters (de kinderen van de babyboomers) zetten zich af tegen de verworven vrijheden en het libertijnse gedrag van hun ouders en dus ook tegen het ongegeneerd topless zonnen.’

Ook de nieuwe tijden, waar vrouwen vaker met beelden van hun eigen lichaam worden geconfronteerd, hebben een invloed op de keuze van strandkledij. ‘Dan zijn bikini’s, die zo gemaakt zijn dat ze het lichaam mooier maken, een beter alternatief voor het zelfvertrouwen’, aldus Konings. ‘Bovendien is bedekken ook prikkelen, alles overlaten aan de verbeelding. Dat is storytelling. Heel anders dan de houding What you see is what you get van de vorige generatie.’

Monokini 2.0

Bij monokini denken we spontaan aan een bikini zonder bovenstukje, maar het allereerste ontwerp van de Oostenrijks-Amerikaanse ontwerper Rudi Gernreich was oorspronkelijk een badpak zonder topje, met twee lintjes tussen de borsten die in de nek werden gestrikt. Hij ontwierp het kledingstuk als vorm van vrouwenemancipatie, het was Diana Vreeland - de toenmalige hoofdredactrice van de Amerikaanse Vogue - die hem aanmoedigde op het product ook op de markt te brengen.

Ondanks tegenstand uit puriteinse hoek kende de monokini vrijwel onmiddellijk succes, al zou het nog tot de jaren tachtig en negentig duren voor het kledingstuk (of eerder het gebrek aan een bovenstukje) het hoogtepunt van zijn populariteit zou kennen.

En toch is de monokini vandaag nog niet volledig van het schouwtoneel verdwenen, zij het in een andere versie met wat meer stof om het lijf. Denkt u maar aan de ‘badpakken’ met tal van zijdelingse uitsnijdingen en diepe decolletés. Op egaal bruinen - het ultieme voordeel van de monokini - moet u dan weliswaar niet rekenen.