Jelle vertrok in de zomer vorig jaar met de fiets naar Nepal. Hij kwam daar in december toe, na een lange avontuurlijke tocht van zo'n 13.000 km toe.

‘Vooral China was zeer moeilijk’, zei hij bij zijn aankomst in Kathmandu, waar hij bij een vriend verblijft die samen met hem voor kinesist studeerde. ‘Ik heb nog geen moment gerust, maar wel al goed gegeten’, vertelt hij.

‘Het is misschien een beetje vreemd, maar ik bereid mij nu voor op een tweede deel van mijn Cycling2Himalaya project: ik wil de Mount Everest beklimmen, op eigen krachten en zonder extra zuurstof. Nu ik tot in Kathmandu gefietst ben, wil ik mijn tocht niet gaan degraderen door een vliegtuig te nemen tot aan het base camp en dan de berg te beklimmen, zoals de meeste mensen doen.’

Jelle neemt de fiets. ‘Ik vertrek van Kathmandu met de fiets tot waar de weg eindigt en trek er dan een maand te voet op uit om al mijn materiaal tot het base camp te sleuren. Dat betekent dat ik twee keer twee tot drie weken naar boven moet. Maar dat moet kunnen. Wanneer de beklimming begint, hangt vooral af van de sponsoring, want als hoogste berg is de Mount Everest ook bijna de duurste berg ter wereld.’

Jelle noemt het tweede deel van zijn project ‘Cycling2Himalaya, van dakloos tot het dak van de wereld’.

‘Om zo het verhaal van een dakloze jongen weer te geven die uiteindelijk zijn dromen weet waar te maken. Tegelijkertijd koppel ik deze klim weer aan het Shangrila Home, dat zich inzet voor de straatkinderen in Nepal. Daar ben ik voor hen een voorbeeld en geef ik hen moed om uit hun moeilijke situatie te geraken.’

www.jelleveyt.be