Het land reageerde geschokt toen bekend raakte dat Raoul Lhoir (44) zijn kinderen omgebracht had en daarna de hand aan zichzelf sloeg in zijn flat in de Koksijdse Joststraat.

De man had er al eerder mee gedreigd op die manier zijn vrouw - die in De Panne woont - te willen treffen. Hij vond dat hij de kinderen niet genoeg zag.

Raoul Lhoir werd maandag in intieme familiekring begraven. Gisteren was het de beurt aan de drie kinderen.

Vooraan in de kerk lag een woud van - vooral witte - bloemen. Veel knuffeldiertjes ook. En boodschappen van vrienden en schoolkameraden. ,,Als iets liefs ons verlaat, blijft toch de liefde'', stond er temidden van rode hartjes.

En ook: ,,Waarom moet je nu weg? Daaag, we zullen jullie missen.''

De schoolkinderen kwamen witte rozen rond de drie witte kistjes leggen, die bedolven waren onder bloemen en de knuffeldieren.

Een merkwaardig sterke moeder opende zelf de plechtigheid. ,,Jullie leven, al hoor ik jullie niet meer praten en zie ik jullie glimlach niet meer. Jullie zijn engelen, al begrijp ik niets van de afstand die er nu tussen ons is. Mijn geloof is de band die ik met jullie nog heb. Leer mij te leven zonder jullie lach'', sprak de sterkgelovige Valérie Zerck rechtstreeks tot haar overleden kinderen. Indrukwekkend.

Witte ballonnen

De plechtigheid verliep sober. Er werden geen bidprentjes uitgedeeld. Vooraf had de familie ook geen rouwberichten verstuurd. ,,Het waren heerlijke kinderen, ze waren als sterren voor ons en zullen dat blijven'', zei een schoolkameraadje.

,,We wisten dat jullie het moeilijk hadden en toch kwamen jullie elke dag naar school'', getuigde een ander.

Na de mis lieten de schoolkinderen in de blauwe, zonnige lucht witte ballonnen los met een boodschap voor Laura, Gauthier en Audrey. ,,De drie kinderen waren speelkameraadjes van mijn zusje. Je ziet ze opgroeien en plots zijn ze er niet meer'', zei een meisje tussen haar tranen door.

Laura, Gauthier en Audrey liggen nu boven mekaar begraven op het kinderkerkhof van De Panne.