Jong geleerd - 14/10/2013

Jonge ouders voeden hun kinderen strenger op dan ze zelf werden opgevoed. Ze doen dat bewust omdat ze ­vinden dat hun ouders de teugels te los lieten. Daarom staan vier op de tien jonge ouders harder op hun ­strepen: ze willen dat de huisregels strikt worden ­nageleefd en zwaaien ook sneller met straffen.



Het is een van de vele opmerkelijke resultaten van de grootschalige enquête over opvoeding in Vlaanderen ­anno 2013, die deze krant nog de hele week publiceert.

Het is niet zo dat de jonge ouders vinden dat hun ­ouders het slecht hebben gedaan, maar zoals steeds ­probeert elke generatie die dingen die ze minder vond bij te sturen. Mogelijk zullen hun kinderen de teugels weer wat vieren omdat ze hun ouders te streng vonden.

Dat de strengheid er met de jaren wat uitgroeit, is evenmin eigenaardig. Wanneer kinderen opgroeien, ­komen de inspraak en de lossere teugels vanzelf. ­Opvoeden is niet statisch, het is een groeiproces.

Hoe kordaat ze ook aan de opvoeding willen timmeren, onzeker zijn jonge ouders evenzeer. De vraag ‘doe ik het wel goed’ moet geregeld door hun hoofd spoken. Ze zijn namelijk veel vaker dan de andere generaties jaloers op koppels van wie ze denken dat die het allemaal beter onder controle hebben.

De druk op jonge ouders is dan ook immens. Er is geen onderwerp waarover de jongste jaren meer geschreven is, waarover meer goede raad gegeven is en waarvoor meer modellen zijn uitgetekend dan opvoeding. Meer dan mooie theorie is dat meestal niet. Het belangrijkste aan deze enquête is dat eindelijk de realiteit wordt geschetst. Dat de taboes niet worden geschuwd en dat ouders toegeven dat ze soms twijfelen of ze aan kinderen waren begonnen met de kennis die ze nu hebben. Dat ze zich schuldig voelen omdat ze te weinig tijd hebben. Dat ze ongelukkig zijn omdat kinderen brutaal durven te zijn of liegen. Dat ze met hun partner ruziën over de opvoeding.

Weet u het soms ook niet meer en rukt u zich soms de haren uit het hoofd? Wel, zo leert het onderzoek, het overkomt ons allemaal. Wat de boeken en gidsjes ook mogen leren, u bent misschien niet de perfecte ouder – die bestaat niet – maar u bent wel volstrekt normaal. En dus gelukkig met de kinderen die meestal ook gelukkig zijn met u. Al zeggen ze dat naar uw zin misschien veel te weinig en zeker nooit hardop. Dat is namelijk echt niet cool.

Peter Mijlemans