Theo Vervloet, voorzitter Belgische Brouwerijen, spiegelt zich aan prijzen in Frankrijk en Italië

'Bier op café moet duurder worden'

Print
'Bier op café moet duurder worden'

Foto: fvv

'Stap een willekeurig café binnen: pils is altijd de goedkoopste drank op de prijslijst. Zelfs water is duurder. Zo kan het niet langer.' Volgens voorzitter Theo Vervloet van de Belgische Brouwerijen moet het bier op café een flink stuk duurder worden. 'Zoals in het buitenland.' Straffe woorden in tijden dat cafébazen hun klantenbestand zien slinken door het rookverbod.

Het is de eerste keer dat Vervloet, die nu zeven jaar voorzitter is van de Belgische Brouwerijen, het aandurft om een van 'slands heiligste huisjes -de prijs van een pint- zo openlijk aan te vallen. De man begeeft zich daarmee op gevaarlijk terrein. In ons land verhoog je makkelijker de prijs van een brood of een pak frieten dan van een glas bier.

En niet alleen de klanten dreigen Vervloet af te schieten. Het is nog maar de vraag of cafébazen hem zullen steunen. De voorbije maanden sloten liefst 1.100 volkscafés de deuren omdat het volk wegblijft door het rookverbod. Wat zouden ze de blijvers nu nog wegjagen met dure pinten?

Hij weet dat allemaal. Maar het zit Vervloet nu eenmaal hoog, al van de eerste dag dat hij voorzitter is. En nu moet het eruit: de prijs van een pint op café moet omhoog en daar moet niemand over zeuren. 'Heb jij ooit al gelezen dat de cola drie procent duurder wordt? Of de cornflakes? Of de doperwtjes? Nee. Maar als de brouwers hun prijs verhogen, dan is het kot te klein. Bier alweer duurder. Terwijl het bier nergens zo goedkoop is als bij ons.'

'Op vakantie betalen de Vlaamse cafégangers zonder morren een euro meer voor hun glas bier. Maar zodra ze thuiskomen, beginnen ze weer te zeuren omdat de prijs hier plots met 20eurocent stijgt.'

Idioot zakje thee

Die verontwaardiging is volgens Vervloet totaal onredelijk. 'Bier is een edele, verfijnde drank die in ons land met veel geduld en zeer veel stielkennis gebrouwen wordt. Dat wordt dan goedkoper verkocht dan een glas water dat vanzelf uit de grond komt. Of fruitsap, dat van tweederangsappels gemaakt wordt. Of cola, een opgelost siroopje. Of thee, zo'n idioot zakje gemalen bladeren dat je alleen maar door een kop kokend water moet roeren.'

'Wij rekenen alleen de prijsverhogingen van de brouwerijen door, zeggen de cafébazen. Is dat wel zo? De bierprijs verhoogt met drie cent, maar de cafébaas maakt daar voor het gemak tien cent van. Bovendien misbruiken cafébazen een stijging van de pilsprijs om al hun prijzen te verhogen. Pintje wordt duurder, lees je dan. Over het water en het appelsap wordt gezwegen.'

Het stoort Vervloet dat cafébazen van alle dranken pils het goedkoopst houden. 'Omdat het een lokmiddel zou zijn. Totaal fout: het best verkopende product in je winkel moet je niet braderen, daar moet je geld aan verdienen. Anders schiet je in je eigen voet. Maar nee, op de Gentse Korenmarkt zitten de cafébazen mekaar te beloeren, bang om tien cent meer aan te rekenen voor hun pils. Ik noem dat de dictatuur van de klant: ze beginnen al te mopperen als de schuimkraag van hun pint wat te dik is.En dat terwijl een cafébaas, net zoals een brouwerij, gewoon zijn kosten zou moeten doorrekenen. Moet een pils op een mooi terras in Gent dan minimaal 2,50 euro kosten, dan is het maar zo. In Frankrijk zijn het niet alleen de toeristen die zoveel betalen, ook de Franse werkman doet het. En die hoor je niet morren.'

Engelsen zijn te lui

Dat het cafébezoek dan nog verder dreigt te dalen, vindt Vervloet een te gemakkelijk tegenargument. 'De bierprijs is maar een onderdeeltje van het cafébezoek. Er zijn ook de sociale contacten, de paardenweddenschappen, de loterijbiljetten, de tabaksverkoop, de kranten om te lezen... Je gaat op café omdat het daar goed is. Lekker fris bier, aangenaam gezelschap, een lachende cafébazin. Waarom gaat de bierverkoop in de Engelse pubs zo achteruit? Omdat daar te veel zuurpruimen achter de toog staan en omdat ze te lui zijn om je bestelling tot aan je tafeltje te brengen.'

Dat het bier in België goedkoper is dan in het buitenland, is volgens Vervloet nog een erfenis van de prijsregulering na de Tweede Wereldoorlog. 'Er heerste toen schaarste en de regering wilde niet dat de vrije markt de prijzen opdreef. Daarom moest elke prijsverhoging worden goedgekeurd. Voor brood, bier en aardappelen lag dat altijd bijzonder gevoelig. En dat bleef zo nadat die regulering in 1992 afgeschaft werd. Het zit in de genen van de Belg: de bier-, brood- en aardappelprijs maken deel uit van ons collectieve DNA.'

Trein van AB InBev

Vervloet vindt dat ABInBev groot gelijk heeft als het de prijzen verhoogt. 'Omdat die brouwerij een zeer consequente prijzenpolitiek voert: als de kosten van de grondstoffen of de lonen stijgen, dan verrekent AB InBev dat in de bierprijs. De andere brouwerijen zouden hen daarvoor dankbaar moeten zijn, want ze hangen hun wagonnetje dan telkens aan die trein van ABInBev.'

'We zouden heel trots moeten zijn op ABInBev. Een bedrijf dat in zijn eentje dertig procent van de bierproductie voor zijn rekening neemt. En dat is Belgisch. Want ook al is de top nu vooral Braziliaans en Amerikaans, het kapitaal blijft Belgisch. Je kan de families Vandamme, de Spoelbergh en de Mévius toch niet verwijten dat ze de bekwaamste mensen zoeken voor hun bedrijf?'

Dat de groten de kleintjes opgeslokt hebben, kan je hen ook niet verwijten. 'Ook dat is een gevolg van de prijsregulering: omdat de prijzen geblokkeerd waren, raakten die kleine brouwerijtjes niet meer uit de kosten. De toenmalige groten Piedboeuf en Stella hebben die situatie niet gecreëerd, ze hebben er alleen maar handig op ingespeeld. Dat proces is nu voorbij: de kostprijsdaling door schaalvergroting heeft haar grens bereikt. Nu kan je enkel nog de bierprijs verhogen.'