Gent Festival haalt wereldpremière van "The Music Critic" naar Capitole

John Malkovich zet muziekcritici in hun blootje

Uw muziekrecensente van dienst keek woensdagavond in de spiegel. Niet om te checken of ze er weer even ravissant uitzag als steeds. Wel omdat John Malkovich in Capitole de wereldpremière bracht van zijn muziektheaterstuk "The Music Critic" waarin hij muziekcritici flink door de mangel haalt.

Nu, ere wie ere toekomt. Het stuk werd geschreven en geproduceerd door Aleksey Igudesman. Deze violist bracht met vier collega's muzikanten werken van onder meer Sjostakovich, Beethoven, Chopin, Debussy en Brahms terwijl Malkovich er heelder flarden kritiek van muziekcritici uit verschillende eeuwen tussen gooide. 

Diep van binnen muzikant

Malkovich, omringd door dramatische klassieke muziek, is een setting die eigenlijk vertrouwd is. Hij speelde in meeslepende films als "The Portrait of a Lady", waarin de muziek ook een hoofdrol vertolkt. De intrigerende karakterkop van de auteur lijkt gebeiteld en ongevoelig voor tijd. Presentatrice Greet Samyn prees zijn gave om zowel "the good, the bad and the ugly" te spelen, "maar diep van binnen is Malkovich eigenlijk een muzikant".

Opgesloten in een toilet in een beroemd museum

De acteur neuzelde, spuwde en braakte brokken vitriool die ooit uit de pennen van beroemde en minder beroemde critici spoten. Beethoven werd "een ophoping van moeilijkheden tot men alle geduld en vreugde verliest" en Chopin een "artistieke non-entiteit".  Nietzsche vond dat Brahms "de melancholie van impotentie" uitdrukte.  En een stuk van Kancheli werd wel heel plastisch neergesabeld: "Mijn algemene indruk: opgesloten zitten in een toilet in een beroemd museum. Weten dat er prachtige dingen te zien zijn, als iemand toch maar eens die deur kwam openmaken."

De man achter de voorstelling, Aleksey Igudesman, schreef ooit een antwoord op één van zijn critici en las het zelf voor. "Ik zit in het kleinste kamertje van mijn huis. Ik heb uw review voor mij. Zo dadelijk zal ik ze achter mij hebben."

In plaats van tekst en muziek droog af te wisselen, sprak Malkovich vaak overheen de muziek, wat het effect veel sterker maakte. Je zag letterlijk hoe absurd, naast de kwestie en kortzichtig de kritieken waren. Willekeurige woorden al te vaak.  Hij genoot zichtbaar van de furieuze recensie over één van zijn eigen theaterstukken in Istanbul. 

De bloemlezing van citaten maakte duidelijk hoe vaak recensenten vastgeroest zaten en zitten in eigen voorkeuren of conventies en daardoor nieuwe, interessante winden in de muziek missen. Maar net het feit dat de zaal bleef gniffelen, lachen en gieren bewijst evenzeer dat dit soort sappige, maar van de pot gerukte besprekingen een publiek hebben. 

Komisch muziekduo

Igudesman vormt samen met pianist Joo een komisch muziekduo en dat kwam vooral tot uiting  tijdens de laatste stukken.  Bach verweefden ze met Piazzolla, inclusief passionele muziektango door het duo op een pianokruk. De Rondo alla Turca van Mozart kreeg een complete make-over na opdringerige live instructies van Malkovich.

The Music Critic is een luchtige en grappige voorstelling. Door Malkovich en co te programmeren liet Gent Festival ons even heel anders naar muziek (en de critici) kijken en luisteren.  

Malkovich gemist? Gewoon binnenkort de dvd in huis halen. De avond in Capitole werd namelijk integraal gefilmd. 
 

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio