Gust Ceulemans, de man achter de tentoonsteller

Print
Tremelo - Afgelopen weekend kon kunstminnend Tremelo al een eerste kijkje nemen op de tentoonstelling van Tremelonaar Gust Ceulemans. Dat weekend, net als het komend weekend van 30-31 januari 2010, stelt hij in Kunstcentrum Gesigneerd zijn grafisch werk voor. Een beeld van de man achter de tentoonsteller.

Veel Tremelonaren kennen Gust Ceulemans van zijn talrijke boeken die hij de laatste jaren heeft geschreven. Maar Gust is natuurlijk veel meer dan dat. Zo is hij op de eerste  plaats een gepassioneerd schilder. 

'Ik teken al zolang  ik mij kan herinneren', begint Gust zijn verhaal. Tekenacademie heeft hij echter nooit gevolgd. 'Op 14-jarige leeftijd wilde ik graag naar de tekenschool. Mijn vader stuurde mij naar technische tekenen. Dit was echter niets voor mij. Na twee keer heb ik het opgegeven. Ik was daarenboven te klein voor de tekentafel', voegt hij er lachend aan toe.  

Mogen we van een natuurtalent spreken?: 'Het is wel een beetje erfelijk', antwoordt hij. 'Mijn vader kon heel goed tekenen, ook mijn zoon Marc heeft duidelijk tekentalent', voegt hij er trots aan toe. 'Hij tekende vooral strip en karikaturen, maar is er jammer genoeg nu mee gestopt.'

Alhoewel Gust dus al heel zijn leven tekende, is hij pas echt beginnen schilderen na zijn huwelijk in 1962. 'We hebben toen in Aarschot een huis 'met atelier' gehuurd, waar ik ben beginnen schilderen.', blikt Gust terug. Zijn eerste tentoonstelling dateert van een viertal jaar later, in 1966, in Leuven. Om nadien niet meer te stoppen. Zo stelt hij sinsdien een viertal keer per jaar tentoon. 

Wie reeds een tentoonstelling van Gust heeft bezocht weet dat hij het liefst landschappen schildert: 'In't begin ging ik opstap met mijn (schilders)ezel, de natuur in', vertelt hij. 'Maar al vlug was ik omsingeld door tal van kijklustigen, die niets liever deden dan commentaar geven op mijn werk. Daar ik bij het schilderen stilte nodig heb, schilder ik nu meestal naar zelfgenomen foto's.'

Die stilte moest hij een groot deel van zijn leven missen omdat hij 35 jaar bij het leger is geweest. Gust zat voornamelijk op radar voor kanonnen  en voerde geregeld manoeuvres uit. Niet meteen een ideale omgeving voor een kunstenaar. 

Zijn pensionering in 1984 heeft dan ook voor een ware artistieke vloedgolf bij Gust gezorgd, waarvan zijn talrijke boeken de illustere getuigen van zijn. Maar meer hierover in deel 2 van ons gesprek. 

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio