Elke Elsen, het verhaal van een krachtige vrouw uit Tremelo

Tremelo - Zware onweders, waterschade, dramatische festivals, zwakke zomers. KLeine en grote ergernissen. Veel mensen hebben er geregeld mee te maken of gaan er onder gebukt. Zo kreeg ook de uit Tremelo afkomstige Elke Elsen haar deel te verwerken. En had ze kunnen besluiten bij de pakken te blijven zitten. Maar ze deed dit niet. Meer nog, ze vond nieuwe manieren om elke dag van het leven te genieten en deelt die graag met anderen via haar blog.

De eerste crash

'In december 2008 heb ik totaal onverwacht een levensbedreigende hartritmestoornis gehad', begint Elke haar verhaal. 'Maar een geluk bij een ongeluk bracht ik op dat moment samen met mijn dochtertje een bezoek aan de kerstmarkt en had ik de juiste mensen in de buurt. Na succesvolle reanimatie (van meer dan 45 min) heb ik dit zonder al te veel problemen overleefd. Voor mijn naasten is het een hel geweest, gezien de dokters me enkele dagen in kunstmatige coma gehouden hebben. Ook omdat er niet kon gezegd worden hoeveel hersenschade ik al dan niet zou opgelopen hebben. Wat achteraf gezien niets blijkt te zijn, wat op zich al een klein wonder is. Na een aantal onderzoeken werd er beslist om een ICD te plaatsen (implanteerbare cardioverter-defibrillator).

Nog meer slecht nieuws

'Na een zwaar half jaar was ik weer klaar om er tegenaan te gaan. Weer met de auto rijden, terug gaan werken, ... . Maar zo ver ben ik niet geraakt want net een half jaar na mijn eerste crash heb ik weer een zware hartritmestoornis gehad. Deze werd uiteindelijk op een hartslag van 313 gestopt door mijn ICD.  Ik was toen heel blij dat dat de cardiologen in december de beslissing tot ICD-implantatie genomen hebben,  anders was het nu zeker slecht afgelopen. Anderhalf jaar na mijn eerste hartfalen hebben ze dan uiteindelijk ontdekt dat ik een erfelijke hartafwijking heb (Long QT-syndroom).  Ik heb dan meteen mijn dochtertje (die nu 6 jaar is) laten testen en na enkele weken kregen we het vreselijke nieuws dat zij ook drager is van het Long-QT syndroom.  Ze krijgt nu net als ik medicatie en wordt heel erg goed opgevolgd.  Deze laatste ontdekking had een enorme impact op mijn leven.  Ik stond 's nachts voortdurend op om te kijken of ze nog ademde. Zo kon het niet langer.'

De ommekeer

'Ik begon geleidelijk aan in te zien dat ik ook wel heel veel geluk had gehad. Dat het allemaal veel slechter had kunnen aflopen. Ik besefte dat er nog zoveel moois is om gelukkig om te zijn. Ik begon de wereld anders te bekijken. Ik voelde hierbij dat de natuur mij vaak heel veel kracht gaf. Zo trok ik geregeld met mijn dochtertje naar buiten en maakte foto's van al het moois wat wij tegen kwamen. Dag na dag vond ik prachtige dingen. Ik ontdekte dat ik heel veel van mijn gevoelens en gedachten kwijt kon in mijn foto's en besloot die via een blog (ellemieke.weebly.com) met anderen te delen, in de hoop op die manier ook anderen een hart onder de riem te kunnen steken.'

Elke's blog kreeg al vlug heel wat positieve reacties. Dat gaf haar de moed om er hier ten volle voor te gaan. 'Door mijn ziekte ben ik vaak aan huis gekluisterd', gaat Elke verder. 'Maar door mijn blog heb ik toch het gevoel ook voor anderen iets te kunnen betekenen. Ik heb leren leven met mijn beperkingen en hoop ook anderen weer hoop te kunnen geven.'

Niet alleen haar blog, maar ook andere media gaven Elke een kans haar positieve verhaal naar buiten te brengen. Zo bracht het weekblad Flair een mooie reportage over Elkes leven en deelt ze haar ervaringen op de facebookpagina van ICD. 'Ik heb geleerd dat je iedere kans, ieder mooi moment in je leven moet grijpen', voegt ze er aan toe. Zo reageerde ze op een oproep in een tijdschrift om eens een fotoshoot te laten maken. Ze werd samen met haar dochtertje geselecteerd en genoot ten volle van deze dag. En onlangs werd een zwart-wit foto van haar dochtertje Lieze en haarzelf onlangs door Bond zonder Naam gekozen. 'Op hun Facebook pagina zochten ze een foto die het beste paste bij de zin: 'Er zijn van die momenten, die passen niet in een album. Die passen in je hart.'
En deze foto hebben ze verkozen en geplaatst bij hun 'gedachte van de dag. Hoe uitzichtsloos je situatie ook lijkt, je mag het nooit opgeven. Er blijft steeds heel veel moois in het leven wat alles de moeite waard maakt'.

Bedankt Elke.

 

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio